مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٧ - در ترجمه احوال علاّمه حلّی

در ترجمه احوال علاّمه حلّی

· در روضات طبع سنگی، جلد ١، صفحه ١٧٥ (در اواسط صفحه) ضمن ترجمه احوال علاّمۀ حلّی آمده است:

و من جمیل ما حَکَتْه الثّقاتُ: أنّه رُئِیَ من بَعدِ وفاتِه فی بعض مناماتِالصّالحین و کأنّه ولدُه النّبیل الکامل فخر المحقّقین فسُئل عمّا عومِلَ به فی تلک النشأةِ؛ فقال: ”لولا کتابُ الألفین و زیارة الحسین لَأَهلکَتنی الفتاوی.[١]“

· در روضات الجنّات طبع سنگی، جلد ١، صفحه ١٧١؛ و طبع حروفی، جلد ٢، صفحه ٢٦٩، دربارۀ شهر حلّه گفته است که:

[١]ـ [ولایت فقیه در حکومت اسلام، ج ٣، ص ٨: «علاّمۀ حِلّی ـ رحمة الله علیه ـ را بعد از فوت، خواب دیدند و از کیفیّت احوالش استفسار نمودند، جواب گفت: ”لَو لا زِیارَةُ الحُسَینِ وَ تَصنِیفُ الالفَینِ لَهَلَکَتنِی الفَتاوَی! اگر زیارت امام حسین علیه السّلام نکرده بودم، و تصنیف الفَین که دو هزار دلیل است بر اثبات امامت بلافصل مرتضی علیّ علیه السّلام نکرده بودم، هر آینه هلاک می‌کرد مرا فتواهائی که داده بودم.“» (محقّق)]