مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٦٧ - تعبیر «فوقالذکر» غلطی فاحش و مشهور

«بیاد دارم علاّمه کبیر معاصر آقا شیخ محمّد جواد مَغنِیّه[١] نزیل بیروت ـدامبقاهـ روزی در رابطۀ علمیّه[٢] در نجف اشرف (در میان جمعی انبوه از فضلاء و فقهاء و ادباء که از آن ‌جمله بود صدیقنا الاعظم علاّمه اکبر و مجتهد نابغه آیة الله آقای سیّد محمّدباقر صدر ـ دام ظلّه ـ که آقای مَغنِیّه به ایشان مهمان وارد شده بود) سخنرانی می‌فرمود. در اثنای بیانات خود اسمی از آقا شیخ محمّدرضا[٣] به مناسبتی به میان آورد و آه بسیار عمیق و سردی از ته دل کشید و او را با خیر و دلسوزی به عالم اسلام و شیعه یاد فرمود، که عموم حاضرین متأثر شدند و هنوز آن خاطره تأثرآمیز در ذهن من جاگیر و در قلبم باقی بوده و فراموش نمی‌شود.»[٤]

٣ـ اغلاط مشهوره

[تعبیر «فوق‌الذکر» غلطی فاحش و مشهور]

آقا میرزا محمّدخان قزوینی در نامه‌ای که برای شخصی در طهران می‌نویسند،

[١]ـ پاورقی از مرحوم سیّد محمّد علی قاضی طباطبائی است که: «مغنیه با فتح میم و سکون غین معجمه و کسر نون است، و اسم محلّی است در الجزائر. و از خود علاّمه مغنیه در سر سفره ناهار در منزل یکی از آیة الله‌زاده‌ها در نجف اشرف شنیدم بعد از آنکه از وی سؤال شد ضبط آن کلمه را چنانچه نگارش یافت بیان فرمود، و نیز فرمودند اسم جائی است در الجزائر که اصل ایشان از آن محل است.»

[٢]ـ [ظاهراً مراد علمیّت یا حوزۀ علمیّه می‌باشد. (محقّق)]

[٣]ـ این پاورقی از جناب صدیقِ ارجمند حقیر حجة الاسلام و المسلمین آقای شیخ قاسم باباخانی ـ دامت برکاته ـ است که: «مقصود از شیخ محمّدرضا مظفر صاحب اصول الفقه است که در صفحات قبل از وی نام می‌برد. ضمناً شیخ محمّدجواد مغنیه بر روی میم مغنیه در اکثر کتاب‌های مطبوعه خود فتحه می‌گذارند و بر روی نون آن کسره، و در کتاب فقه الامام جعفر الصادق، طبع بیروت که نزد حقیر است به همین شکل عمل شده است.»

[٤]ـ جنگ ١٤، ص ١٣٨ و ١٣٩.