مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٠٣ - منتخبی از احادیث حضرات معصومین علیهمالسّلام در معرفة الله

و الرُّحْبُ: الاتّساع.

و التِرَة: الحقد بما نقموا منهم، بما أنکروا منهم.[١]

[٣]ـ در جلد ١ اصول کافی، صفحه ٨٥ [و ٨٦] در باب «أنّه لا یُعرَف إلّا به» فرماید با اسناد خود از فضل بن سکن، عن أبی‌عبدالله علیهالسّلام، قال:

«قال أمیرُالمؤمنین علیهالسّلام: اعرفوا اللهَ بالله، و الرّسولَ بالرّسالة، و أُولی الأمرِ بالأمر بالمعروف و العدلِ و الإحسانِ.»

[٤]ـ و نیز با اسناد خود از علیّ بن عُقبة بن قیس بن سمعان بن أبی‌ربیحه (مولی رسولالله صلّی الله علیه و آله و سلّم) روایت کرده، قال:

«سُئِل أمیرُالمؤمنین علیهالسّلام: بِمَ عرفتَ ربَّک؟ قال: ”بما عَرّفنی نفسَه.“ قیل: و کیف عَرَّفک نفسَه؟ قال: ”لا یُشبِهه صورةٌ و لا یُحَسُّ بالحواسّ و لا یُقاس بالنّاس، قَریبٌ فی بُعده، بعیدٌ فی قُربه، فوقَ کلّ شیء و لا یُقال شیء فوقَه، أمامَ کلّ شیء و لا یُقال له أمامٌ، داخلٌ فی الأشیاء لا کشیءٍ داخلٍ فی شیء، خارجٌ من الأشیاء لا کشیءٍ خارجٍ من شیءٍ، سُبحانَ مَن هو هکذا ـ و لا هکذا غیرُه ـ و لکل شیءٍ مُبتدأٌ.“»

[٥]ـ و نیز با اسناد خود از منصور بن حازم روایت کرده است، قال:

«قلتُ لأبی‌عبدالله علیهالسّلام: إنّی ناظرتُ قومًا فقلتُ لهم: إنّ اللهَ جَلَّ جلالُه أجلُّ و أعزُّ و أکرمُ مِن أن یُعرَفَ بخلقِه، بل العبادُ یُعرَفون بالله؛ فقال: ”رَحِمَک اللهُ!“»[٢]

[٦]ـ در جلد ١٩ از منهاج البراعة (شرح نهج البلاغه خوئی) در رسالۀ لقاء الله، در صفحه ٢١٠ فرماید:

[١]ـ الوافی، ج ١، ص ١٦٠؛ الکافی، ج ٨، ص ٢٤٧.

[٢]ـ الکافی، ج ١، ص ٨٦.