مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٨٧ - عقیده و مذهب شیخ سعدی
|
آسمان را حق بود گر خون ببارد بر زمین |
||||
|
بر زوال ملک مستعصم أمیرالمؤمنین[١] |
||||
که بر این معنی دلالت دارد، تأیید و دلیل میگیرند.
بعضی از دانشمندان وی را شیعه دانسته و آن اشعار و عبارات وی را دربارۀ خلفا حمل بر تقیّه نمودهاند. اشعاری را که در دیباچۀ بوستان آورده، دلیل بر شیعه بودن او گرفتهاند:
|
خدایا به حقّ بنی فاطمه |
که بر قول ایمان کنم خاتمه |
|
|
اگر دعوتم رد کنی یا قبول |
من و دست دامان آل رسول[٢] |
قاضی نورالله شوشتری در مجالس المؤمنین در این باب مینویسد:
”از جمله شیخ بزرگوار که دلالت بر صحّت عقیده او دارد، این دو بیت است که مؤلّف در یکی از دیوانهای کهنۀ او دیده:
|
غیر از علی که لایق پیغمبری بدی |
||||
|
گر خواجۀ رسل نبدی ختم انبیاء |
||||
|
فردا که هر کسی به شفیعی زند دست |
||||
|
دست من است و دامن معصوم مرتضی |
||||
قطعه
|
چو هر ساعت از تو بجائی رود دل |
به تنهائی اندر صفائی نبینی |
|
|
وگر مال و جاهست و زرع و تجارت |
چو دل با خدایست خلوت نشینی[٣] |
و نیز از اشعار محبّت او، اشعار اوست:
[١]ـ همان مصدر، مواعظ، در زوال خلافت بنی عباس.
[٢]ـ کلیات سعدی، بوستان، فی نعت سید المرسلین علیه الصلاة و السّلام.
[٣]ـ همان مصدر، گلستان، حکایت ٢٥.