جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٤٦١ - ٤٩ ارادت شدید خواجه نصیر الدین طوسی به اهلبیت b

«جريان را گفت» حضرت فرمود: اختيار با خود تو است، آزادى، اگر ميل دارى برو.

غلام عرض كرد: منظورم مشورت با شما است شما چه صلاح می‌دانید؟ امام فرمود: نظر به اين كه مدّت زیادی با ما بودی و انس و محبّتی بين ما به وجود آمده است، لازم می‌دانم تو را نصيحتی كنم، اين مرد كه راضى شده آزادى خود را تبديل به بندگى كند و از آن همه مال و ثروت خود بگذرد و از شهر و وطن قطع علاقه كند و غلام ما شود، ديوانه نيست، مردى است شريف و بزرگوار و با ايمان.

تو مختاری ولی بدان چون روز قيامت شود، پيامبر اكرمﷺ تحت عنايت و لطف حق تعالى است على٧ و حضرت صديقه طاهره و امامان معصومb همه همراه پیامبرند و جدایى از همديگر ندارند. پيروان و خدمتگزاران ما نيز با ما هستند و اگر بخواهند در آخرت هم مقام خدمتگزاری برایشان محفوظ است و همان ارتباط برقرار است، غلام تأمّلى كرد و گفت: يابن رسول الله نمی‌روم و به هيچ قيمت اين مقام را از دست نمی‌دهم.

غلام خدمت مرد خراسانی آمد و گفت: پشیمان شدم. آقایم را رها نمی‌کنم و از در خانه امام صادق به جایی نمی‌روم. آن شخص خراسانی گفت: این هزار دینار پاداش تو باشد. من می‌دانستم اگر تو بروی و برگردی به این سادگی این جایگاه را به من نمی‌دهی، اما خوشا به حالت که خدمتگزار امام صادق هستی. [١]

٣٨. محبّ صادق

محمّد بن مارد از امام صادق٧ پرسيد: آيا صحیح است كه شما فرموده‌ايد: (إِذَا عَرَفْتَ فَاعْمَلْ مَا شِئْتَ) همين كه امام خود را شناختی هر چه ‌خواهى عمل كن. حضرت فرمود: بلى صحيح است. محمّد گفت: هر عملى و لو زنا، سرقت، شرب خمر؟! امام کلمه استرجاع (انا للّه و انا اليه راجعون) را که هنگام مصیبت گفته

[١]. منازل الآخره، قمی، شیخ عباس، انتشارات منشور وحی، ص٨٣.