جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٤٦٣ - ٥٠ مسولیّت مسلمانان نسبت به محبّت اهلبیتb

ندارد، محبّت صادقانه رسول اكرم نيز چنين است. پس معنى حديث «حب على حسنة لاتضر معها سيئة» اين است كه محبّت على حسنه‌اى است که مانع گناه کردن می‌شود؛ معنايش آن نيست كه برخی پنداشته‌اند كه با محبّت على هر گناهى كه مرتكب شوى بلا مانع است برخى از دراويش از طرفى دعوى دوستى خدا را دارند و از طرف ديگر از هر گناهكارى گناهكارترند، اينان نيز مدعيان دروغگو هستند. [١]

«احتمال دیگری که برخی دیگر داده‌اند این است که هیچ گناهی موجب از بین رفتن این حسنه یعنی محبّت علی٧ نمی‌شود. این حسنه‌ای است نافع که از انسان دستگیری می‌کند چنان که اگر کسی بغض علی را داشته باشد هیچ حسنه‌ای از او پذیرفته نیست و همه حسناتش ضایع می‌شود زیرا منکر امری است که خداوند بر او فرض نموده و شرط قبولی اعمال دیگر است مثل انکار نبوّت یا انکار توحید که منکر این دو امر، هیچ حسنه‌ای برای او فایده‌ نخواهد داشت. این نه به معنای آن است که محبّت علی مجوّز ارتکاب هر گناهی است.»

٣٩. برآوردن نیازهای مؤمنان، نشانه دوستی با پیغمبر و اهل‌بیتشb

نجاشى فرماندار اهواز در عصر امام صادق٧ زندگی می‌کرد. امام اين اجازه را به او داده بود که در عصر خلافت ظالمانه عباسی، برای حمايت از مظلومان در حکومت باقی بماند. روزى يكى از شيعيان به حضور امام صادق آمد و عرض كرد، در دفتر فرماندار «نجاشى» مالياتى برايم نوشته‌اند «که سنگين است و توان پرداخت آن را ندارم» او از امر شما اطاعت می‌کند، اگر صلاح می‌دانید نامه‌اى برای او بنويسید تا از ماليات من درگذرد.

امام در نامه به نجاشى تنها یک جمله نوشت: (بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ سُرَّ أَخَاكَ

[١].[٧٥١] مجموعه آثار، استاد شهيد مرتضی مطهرى ج ١، ص ٣٣١.