جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٨٩ - ٦ ذکر فضایل امیرمؤمنان علی

ب: فضایل اهل‌بیت b

١. امیرمومنان على٧ ميراثدار پیغمبر اکرمﷺ

هنگامی كه رحلت پیامبر اکرمﷺ نزديك شد، آن حضرت عمويش عباس و على٧ را به حضور طلبيد، و به عباس فرمود: اى عمو جان! آيا می‌پذيرى كه ارث محمّد را ببرى و قرض او را ادا كنى و به وعده‌هايش وفا نمایى؟ عباس، پيشنهاد پیامبر اکرم را نپذيرفت و عذر خود را چنين بيان كرد:

اى رسول خدا! پدر و مادرم به فدايت شما، من پيرمرد و عيالوارم و ثروت اندكی دارم و شما در سخاوت از دیگران سبقت گرفته‌ و مثل باد، پياپى، اموال خود را به دامن فقرا و مستمندان می‌ريزید. چه كسى طاقت انجام وصيت شما را دارد! پیامبر اکرم اندكى سر به پایين انداخت و بار ديگر فرمود: اى عباس! آيا می‌پذيرى ارث من را ببرى و در مقابل قرض من را ادا كرده و به وعده‌هايم جامه عمل بپوشانی؟

عباس، بار ديگر گفت: پدر و مادرم بفدايت! من پيرمرد عيالمند و مستمند هستم... «اين تكرار پیامبر اکرم شايد براى اتمام حجّت بر عباس و دیگران بود به خاطر اين كه براى مردم آشكار گردد كه عباس صلاحيت براى ميراث‌دارى آن حضرت را ندارد» در اين هنگام پیامبر اکرم فرمود: همانا وصيتم را به شخصى می‌سپارم كه كاملا صلاحيت آن را دارد. سپس رو به على٧ كرد و فرمود: برادرم آيا می‌پذيرى كه وعده‌هاى من را اجرا كنى و قرضم را ادا كنى و آنچه را كه از من مانده، بگيرى؟! على عرض كرد: آرى، پدر و مادرم به قربانت، سود و زيانش با خودم.

على٧ می‌گويد: در اين هنگام، پیامبر اکرم انگشترش را از دست بيرون كرد و به من داد و فرمود: تا زنده هستم، اين انگشتر را به دست خود كن، هنگامی كه آن انگشتر را در انگشتم نهادم و به آن نگاه كردم (فتمنَّيتُ من جميع ما ترك، الخاتمُ)