جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٥٠ - ٥٥ بندگی خدا و در عین حال توجه به خانواده و فقرا

سجده كردند. (إِنَّ مَنْ سَجَدَ بِأَمْرِ اللَّهِ فَقَدْ سَجَدَ لِلَّهِ، فَكَانَ سُجُودُهُ لِلَّهِ إِذَا كَانَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ) [١]

اما دنباله داستان، مهاجرين در وضع بسيار دشوارى قرار گرفتند، از طرفی سجده كردن نجاشى بر خلاف مكتب آزادى اسلام و منافى با اصل يكتاپرستى و كلمه توحيد بود از طرف دیگر خوددارى از سجده ممكن بود نجاشى را خشمگين کند و دستور اخراج مهاجرين را بدهد و در معرض خطر انتقام‌جويى و شكنجه‌هاى طاقت‌فرساى مشركين قرار گیرند اكنون بر سر دو راهى قرار دارند و بايد تصميم بگيرند.

ايمان به خدا و اعتقاد به يكتاپرستى چنان در عمق وجود آنان ريشه دوانده بود كه تصميم گرفتند از سجده نجاشى خوددارى كنند و به هر حادثه سختى كه بر اثر آن پيش آيد، تن در دهند. جعفر طيار می‌گويد: وارد مجلس شديم و سجده نكرديم. حضّار مجلسِ نجاشى، لب به اعتراض گشوده و گفتند: چه شد كه پادشاه را سجده نكرديد؟

گفتیم: ما جز خداى يگانه احدى را سجده نمی‌كنيم. نجاشی بعد از سوالاتی از دین اسلام و آیات شریفه قرآن و حضرت ابراهیم٧ به آنان گفت: شما در سرزمين من آزاد هستید هر قدر بخواهيد می‌توانيد اقامت كنيد و هيچ كس حق ندارد به شما ناسزا بگويد يا شما را برنجاند زيرا شما از حزب ابراهيم می‌باشيد.[٢]

٥١. سجده تنها در مقابل خدا

رسول اكرمﷺ در اواخر عمر شريفش به زمامداران كشورهاى آن روز از جمله

[١].[٧٠] وسائل الشيعة، شیخ حر عاملی، طبع آل البییت ج‌ ٦ ، ص ٣٨٧‌ حدیث ٤.

[٢].[٧١] سيره حلبي، ج اول، ص ٣٧٨. و نیز نمونه بينات در شأن نزول آيات، محمدباقر محقق، ص ١٢٢.