جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣١٨ - ١٩ سفارش به صبر در عصر غیبت

١٢. لزوم آمادگی برای یاری امام زمانf

سدير صيرفى شاگرد امام صادق٧ به آن حضرت عرض کرد: به خدا سوگند خانه نشينى براى شما روا نيست. حضرت فرمود: چرا اى سدير !گفت: به خاطر ياران و دوستان بسيارى كه دارید، سوگند به خدا اگر اميرمؤمنان على٧ این مقدار يار و ياور داشت، نمی‌گذاشت دیگران حق او را غصب كنند.

حضرت فرمود: اى سدير به نظر تو من چه اندازه يار و ياور دارم؟ گفت: صد هزار نفر! حضرت فرمود: صد هزار؟! سدير گفت: بلكه دويست هزار، حضرت فرمود: دويست هزار؟ سدير گفت: بلكه نصف دنيا، حضرت پس از اندكى سكوت، به او فرمود: اگر مايلی همراه من بیا قدری راه برویم.

با آن حضرت رفتند و در راه با هم گفتگو نمودند تا به زمينی رسیدند. در آنجا جوانى بزغاله می‌چرانيد، حضرت به او و بزغاله‌ها نگريست و به سدیر فرمود: (وَ اللَّهِ يَا سَدِيرُ لَوْ كَانَ لِی شِيعَةٌ بِعَدَدِ هَذِهِ الْجِدَاءِ مَا وَسِعَنِی الْقُعُودُ) سوگند به خدا اگر شيعيان من به اندازه تعداد اين بزغاله‌ها بودند، خانه نشينى برای من روا نبود و قيام می‌كردم. سدیر می‌گوید: پياده شديم و نماز خوانديم، پس از نماز، كنار بزغاله‌ها رفتم و شمردم تنها هفده عدد بودند.[١]

١٣. یاران مهدی، تسلیم محض آن حضرتند

سهل بن حسن خراسانى با حالت اعتراض به امام صادق٧ عرض کرد: يا بن رسول اللّه! شما بيش از حدّ عطوفت و مهربانى داريد، چرا قيام ‌نمی‌کنيد و حقّ خود را از غاصبين و ظالمين نمی‌ستانید، با اين كه بيش از يك صد هزار شمشير زن

[١] . اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ط الاسلامية، ج ٢ ص ٢٤٢.