جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٩٢ - ٢١ اميد به استجایت دعا

١٠. از غیر خدا چیزی نخواه

عده‌ای از مسلمانان انصار محضر رسول خداﷺ آمده و عرض کردند: یا رسول الله! ما حاجتی داریم. حضرت فرمود: حاجتتان چیست؟ گفتند: حاجت ما خیلی بزرگ است. حضرت فرمود: بگویید هر چند بزرگ باشد. گفتند: از جانب خداوند بهشت را بر ما ضمانت کن. پیامبر سرش را پایین انداخت و بعد از قدری تفکر فرمود: من بهشت را ضامنم به شرط این که هرگز چیزی از غیر خدا نخواهید «فقط امیدتان خدا باشد و از او بخواهید.»

طبق سفارش رسول الله مسلمانان چنین بودند که حتی در حال سوار بودن بر حیوان، اگر چیزی از آنان بر روی زمین می‌افتاد، خوش نداشتند به کسی بگویند آن را بردار و به من بده. به خاطر این که می‌خواستند از ذلت سؤال و درخواست از دیگران به دور باشند. لذا خودشان از مرکب پیاده ‌شده و آن را از زمین برمی‌داشتند و یا در کنار سفره با این که بعضی به آب نزدیکتر بودند، به آن‌ها نمی‌گفتند: آب را به من بده. خودش بلند می‌شد و آب را برمی‌داشت چون نمی‌خواست حتّی در کار کوچکی مثل آب خوردن هم از کسی سؤال کند. [١]

نکته: مانعی ندارد که انسان از افراد صالح خصوصاً اولیای الهی و پدر و مادر درخواست دعا کند. چنان که برادران یوسف از پدر خود درخواست دعا نمودند. رسول اللهﷺ فرمود: با زبانی که گناه نکردید دعا کنید عرض کردند: چطور؟ فرمود: از دیگران بخواهید تا برای شما دعا کنند زیرا آنها با زبان شما که گناه نکردهاند از طرفی برای خود هم که دعا نمیکنند لذا این دعا به اجابت نزدیک است.

١١. خداوند کافی است

بت‌پرستان مکّه پیامبرﷺ را از خشم و غضب بت‌ها بر حذر داشته و می‌گفتند:

[١].[٤٦٥] بحار الأنوار، مجلسی، محمد باقر، ط دار الاحیاء التراث، ج ٢٢، ص ١٢٩.