جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٤٨٧ - ٢١ نتیجه ایثار و صدقه

جمعيت انصار از اختصاص اموال بنى‌نضير به مهاجرين نه تنها آزرده خاطر نگشتند بلكه داوطلب ايثار گرديدند و از روى بزرگوارى حاضر شدند از جهت مسكن و لباس و غذا هم آنان را يارى کنند، حتى بعضى از انصار كه خودشان از جهتى نيازمند بودند آماده شدند که مهاجرين را بر خود در برخی از داشته‌های خود مقدم بدارند.

در قرآن به این امر اشاره شده آنجا که می‌فرماید: (وَ الَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَ الْإِيمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ‌ هاجَرَ إِلَيْهِمْ وَ لَا يَجِدُونَ فِی صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَ يُؤْثِرُونَ عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ) [١] به حقیقت رستگاران عالم هستند آن جماعت انصاری که پیش از مهاجرین ایمان آوردند آنان مهاجرین را دوست می‌دارند و در دل نسبت به آنان هیچ حاجتی «حسد و بخلی» در تقسیم غنائم ندارند و در حال نیاز مهاجران را بر خویش مقدم می‌دارند و از خوی بخل و حرص دنیا خود را نگاه می‌دارند.

انصار كه پيش از آمدن مهاجرين، مدينه را جايگاه ايمان ساخته بودند با ورود مهاجرين نسبت به آنان ابراز علاقه كردند و با این كه احتياج به اموال بنى‌نضير داشتند، حاضر شدند از روى تفضل ايثار نمايند و آن غنائم را در اختیار مهاجرين قرار دهند.

نکته: ايثار و از خود گذشتگی انصار نسبت به مهاجرين بىبضاعت در صدر اسلام و نزول آيه: (یؤثِرُونَ عَلَی اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ) يكى از بزرگترين كرامات اخلاقى را پايه گذارى نمود. اولياى گرامی ‌اسلام، همواره ارزش و منزلت اين كرامت اخلاقى را خاطرنشان ‌میساختند. امیرمؤمنان على٧ میفرماید: (خَيرُ المَكارِمِ الإيثارُ) [٢]بهترين كرامت اخلاقى ايثار است.[٣]

[١] . سوره حشر آیه ٩.

[٢].غرر الحكم، تميمی، عبد الواحد، شماره ٤٩٥٣.

[٣].[٧٧٨] شرح و تفسير دعاى مكارم الاخلاق، ج ٢، ص ١٨٦.