جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٥٨ - ٦٦ بندگی خدا نه بندگی دنیا
نکته: در این داستان لقمان حكيم با يك عمل ساده «سوار و پیاده شدن از حیوان ...» به فرزند خود فهماند كه نمیتوان با رفتار خويش، رضايت خاطر همه مردم را جلب نمود، هر طور كه قدم بردارى، سخنى میگويند. مراد لقمان حکیم این بود که نباید به مدح و ذمّ اين و آن یينديشی بلکه تنها به وظیفه خود عمل کن و متوجه رضاى بارى تعالى باش كه معيار در رستگارى، خشنودى خداوند است.
٦٢. شنیدن کلام باطل و بندگی شیطان
امام جواد٧ فرمود: هر کس به گفتار دیگری گوشِدل بسپارد «و آن را بپذیرد» در حقیقت او را عبادت کرده است. پس اگر گوینده، سخن حقی را بگوید، شنونده با پذیرش کلام او، گویا خدا را پرستیده است و اگر گوینده، سخنِ شیطانی را بگوید، شنونده با پذیرش کلام او، گویا شیطان را پرستیده است. (مَنْ أَصْغَى إِلَى نَاطِقٍ فقَدْ عَبَدَهُ فَإِنْ كَانَ النَّاطِقُ عَنِ اللَّهِ فقَدْ عَبَدَ اللَّهَ وَ إِنْ كَانَ النَّاطِقُ ينْطِقُ عَنْ لِسَانِ إِبْلِيسَ فقَدْ عَبَدَ إِبْلِيسَ) [١]
نکته: بعید نیست که این کلام شامل فایل صوتی و کتاب نیز بشود زیرا خواندن کتاب هم در حقیقت گوش دادن به سخن دیگری است و به اصطلاح وجودِ کتبی سخن است از این جهت لازم است در انتخاب کتاب برای خود یا دیگری، دقت و توجه بیشتری نماییم.
٦٣. در چنین روزی لایق بندگی شدم
مردم، گروه گروه به طرف منزل سيّد بن طاووس میرفتند، كوچهها شلوغ بود و شاگردان سيّد نمیدانستند كه اين جشن به چه مناسبتى برگزار شده است. هر كدام در ذهن خود گمانى داشتند، امّا از آن مطمئن نبودند؛ يكى میگفت: لابد «عيد» است و ما نمیدانيم. ديگرى مناسبت ديگرى را حدس میزد همگى اجمالاً
[١].[٨٤] تحف العقول، ابن شعبة حراني، ص۴۵۶.