جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٥٢٤ - ٣٦ ايمان به خدا بازدارنده انسان از گناه

نقايص را با تعاليم عاليه خويش جبران كرد و ريشه‌هاى سرزنش‌هاى دوران جاهليت نسبت به افراد و اقوام مختلف را به جهت رنگ پوست یا قبیله خاص... . از بيخ و ‌بن‌ بر انداخت. بر مسلمانی كه وظايف خود را به درستى انجام ‌می‌دهد هیچ ملامتی نيست. ملامت شايسته كسانى است كه انديشه‌هاى نادرست دروان جاهليت را در مغز می‌پرورند. (فَلَا لُؤْمَ عَلَى الْمُسْلِمِ إِنَّمَا اللُّؤْمُ لُؤْمُ الْجَاهِلِيَّةِ)

عبدالملك نامه حضرت سجاد٧ را خواند. مضامين محكم و پرمحتوای نامه، روحش را فشرد. آنگاه نامه را به طرف فرزند جوانش، سليمان‌بن‌عبدالملك كه در مجلس نشسته بود، افكند تا بخواند. پسر جوان وقتى نامه را خواند، خشمگين شد. نتوانست خود را نگاه دارد. با ناراحتى به پدر گفت: حضرت سجاد با پيوندى كه به رسول اكرم دارد، سخت بر شما افتخار كرده و صريحا برترى و مزيت خويش را خاطر نشان نموده است.

عبدالملك گفت: فرزندم! اين مطلب را فراموش كن و از آن سخنى به ميان نياور! زبان گوياى بنى‌هاشم سنگِ سخت را می‌شكند و امواج دريا را می‌شكافد. چيزى كه ساير مردم آن را پست و كوچك می‌شمارند، براى حضرت سجاد٧ مايه رفعت و عظمت است. [١]

١٩. ایمان به خدا و نداشتن دلبستگی به شئونات دنیوی

امام باقر٧ به جابر جعفى که از شاگردان ممتاز آن حضرت بود، فرمود: اى جابر! سوگند به خدا امروز دلم گرفته است. جابر عرض کرد: قربانت گردم، چرا ناراحت و دل گرفته شديد؟

حضرت فرمود: اى جابر! هر گاه دین خالص خداوند در دل كسى قرار گیرد، دلش از غير خدا خالی شده و تنها به سوى خدا متوجه می‌شود، اى جابر! دنيا چيست و

[١] . اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ط الاسلامية،ج‌، ص ٦٢٣‌.