جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٨١ - ٣ سوال از ولايت

شماره ١٦: اطعام و غذا دادن

· قال الله الحكيم: (وَ يُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً) [١] آنان بخاطر دوستى خدا به فقير و يتيم و اسير غذا می‌دهند.

· قال رسول اللهﷺ: (مِنْ مُوجِبَاتِ الْجَنَّةِ وَ الْمَغْفِرَةِ إِطْعَامُ الطَّعَامِ السَّغْبَانَ) [٢] غذا دادن به گرسنگان، موجب آمرزش گناهان و رفتن به بهشت است.

شرح كوتاه: غذا دادن به نیازمندان و نیز به عموم مؤمنان اعم از فقیر و غنی سیره و روش اولیای الهی است و در روایات نسبت به آن توصیه فراوان شده است. پیامبر اکرمﷺ فرمود: مهمان برکت را به خانه آورده و بلا را از خانه دور می‌کند.

غذا دادن به دیگران آدابی دارد از جمله:

١.سزاوار است که مقصود از مهمانی تقرّب الی الله و پیروی از سنّت پیغمبر و دلجویی برادران و شاد کردن مؤمنان باشد و هیچ انگیزه‌ای جز خشنودی پروردگار در آن نباشد. و اگر به قصد خودنمایی و فخرفروشی و بالیدن به دیگران باشد، ثواب مهمانی تباه خواهد ‌شد: (اِنَّما نُطعِمُکُم لِوَجهِ ‌اللّهِ لانُریدُ مِنکُم جَزاءً و لا شُکوراً) اطعامی که تنها برای خدا و منزّه از هرگونه ریاکاری باشد، همه مردم، به ویژه نیازمندان در آن حضور دارند. امّا اگر در اطعام، اغراض دیگری دنبال شود، نوعاً نیازمندان از چنین سفره‌ای، محروم هستند.

[١].[١١٧] سوره انسان آیه ٨ .

[٢]. وسائل الشيعة، شیخ حر عاملی، طبع آل البیت ج‌٢٤، ص ٣٢٦ .