جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٨٩ - ١٥ امید به خدا در رفع شدائد و سختىها

خواهند گفت: ای موسی! تو کلیم اللّهی، مرده را زنده می‌کنی، کور را شفا می‌دهی، با این همه کرامت و معجزه برای مرض خود به طبیب مراجعه می‌کنی؟!

خداوند فرمود: یا موسی، ما این گیاهان را بیهوده نیافریده و علم طبّ را بیهوده به انسان نیاموخته‌ایم،حالا چون تو رسول ما هستی، انتظار داری همه راه‌های طبیعی را رها کرده، بی‌سبب، مرض تو را شفا دهیم. [١]

٧. تلاش و فعالیّت بر اساس امیدواری

روزى حضرت عيسى٧ پيرمردى را ديد كه با بيل در زراعت مشغول کار است. عيسى از خدا درخواست کرد که امید را از دل او بیرون ببرد! ناگهان پيرمرد بيل را به يك طرف انداخت و روى زمين دراز كشيد و خوابيد، كمی‌گذشت حضرت عيسى عرض كرد: خدایا اميد و آرزو را به او بازگردان! ناگاه پيرمرد از جا برخاست و دوباره شروع به كار كرد!

حضرت عيسى از آن پیرمرد پرسيد: چطور شد بيل را كنار انداختى و خوابيدى و كمی ‌بعد ناگهان برخاستى و مشغول كار و فعالیّت شدى؟ پيرمرد گفت: در مرتبه اول با خود گفتم: من پير و ناتوانم. ممكن است امروز و فردا بميرم، چرا اين همه زحمت بکشم. با اين انديشه بيل را به يك طرف انداختم و خوابيدم! كمی كه گذشت با خود گفتم: از كجا معلوم كه من سالها زنده نمانم. اكنون كه زنده هستم و انسان تا زنده است تهیه وسايل زندگى برايش لازم است. پس بايد براى خود به فکر زندگى آبرومندى باشم، اين بود كه برخاستم و مشغول كار شدم. [٢]

[١].[٤٥٩] نشان از بی‌نشانها، علی مقدادی اصفهانی،ص ٥٠.

[٢].[٤٦٠] بحار الأنوار، مجلسی، محمد باقر، ط دار الاحیاء التراث، ج١٤ ص٢١٩.