جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٣١ - ١ نهی از منکر بوسیله واردار کردن فرد به تدبّر
شماره ٢٢: امر به معروف و نهی از منکر
· قال الله الحكيم: (كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَر وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ) [١] شما مسلمانان بهترين امتها هستيد چه آن که امر به معروف و نهى از منکر میكنيد و ایمان به خدا و رسولش دارید. اگر اهل کتاب هم ایمان بیاورند در خیر و سعادت خواهند بود.
· قال على٧: (مَنْ تَرَكَ إِنْكَارَ الْمُنْكَرِ بِقَلْبِهِ وَ يَدِهِ وَ لِسَانِهِ فَهُوَ مَيِّتٌ بَيْنَ الْأَحْيَاءِ) [٢] هر كس در مواجهه با فعل منكر و حرام، به هیچ عنوان نه در دل و نه در عمل و نه در گفتار معترض نباشد و ابراز ناراحتی و نارضایتی نکند او همانند مردهاى است در بين زندگان.
شرح كوتاه: در شرع مقدّس اسلام در کنار برنامههای فردی، امر به معروف و نهی از منکر به عنوان یکی از تکالیف اجتماعی و بلکه اهم واجبات مطرح شده است. چه آن که قوام اسلام و برپایی احکام آن، مبتنی به آن است. فرد مسلمان نباید نسبت به منکرات اجتماعی بیتفاوت باشد. در درجه اول باید نزدیکان خود و سپس افراد جامعه را به خوبیها دعوت کند و از بدیها باز بدارد.
از آداب امر به معروف و نهی از منکر آن است که آمر به معروف خود نیز عامل به معروف باشد و قبل از دعوت دیگران به خوبیها خود با عمل به معروف و اجتناب
[١] . سوره آل عمران آیه ١١٠.
[٢].[٤٠١] تهذيب الأحكام، ج، ص ١٨١.