جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٣٩ - ٢ مدح و ستایش یهودی مقیّد به امانتداری در قرآن
شماره ١٩: امانتداری، خیانت
بخش اول: امانتداری
بخش دوم: خيانت
· بخش اول: امانتداری
· قال الله تعالی: (إِنَّاللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا) [١] همانا خداوند فرمان داده كه امانات را به صاحبش برگردانید.
· قال أَبوعَبْدِ اللَّهِ٧: (لَا تَنْظُرُوا إِلَى طُولِ رُكُوعِ الرَّجُلِ وَ سُجُودِهِ فَإِنَّ ذَلِكَ شَيْءٌ اعْتَادَهُ فَلَوْ تَرَكَهُ اسْتَوْحَشَ لِذَلِكَ وَ لَكِنِ انْظُرُوا إِلَى صِدْقِ حَدِيثِهِ وَ أَدَاءِ امانتهِ) [٢] امام صادق٧ فرمود: برای شناخت میزان دینداری شخص به رکوع و سجدههای طولانی فرد نگاه نکنید. چه بسا به این رکوع و سجده طولانی، عادت کرده به طوری که اگر آن را ترک کند «به دلیل ترک عادت» وحشت کرده و پریشانحال گردد. بلکه «برای شناخت میزان دینداری شخص» به راستگویی و امانتداری او نگاه کنید که تا چه مقدار پایبند به این دو خصلت است.
شرح كوتاه: امانتداری آن است که انسان نسبت به آنچه دیگری به رسم امانت به او سپرده، متعهّد باشد و سعی کند از آن کمال مراقبت را داشته باشد و آن را در
[١] . سوره نساء آیه ٥٨.
[٢].[٢٥٥] وسائل الشيعة، شیخ حر عاملی، طبع آل البیت، ج١٩، ص ٦٨.