جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٩٨ - ٢٩ امیدواری نسبت به تحولات دنیا

پروردگار خود را ملاقات نمايد و در دلش جز خدا نباشد. قلبى كه در آن شرك و شك باشد، سليم نيست. [١]

١٨. لزوم تلاش برای فرد اميدوار

شخصى از امام صادق٧ پرسيد: گروهى از دوستان شما گناه می‌كنند و می‌گويند: «به رحمت خدا اميدواريم» امام فرمود: آن‌ها دروغ می‌گويند كه دوست ما هستند، امید و آرزوهای بی‌مورد، آن‌ها را به اين طرف و آن طرف می‌كشاند، كسى كه به چيزى اميدوار است، براى رسيدن به آن تلاش می‌كند و كسى كه از چيزى ترسان است، از آن دورى می‌نمايد. [٢]

امام صادق٧ در روایتی دیگر فرمود: چنان به خدا امیدوار باش که در معصیت جری و جسور نشوی و به مقداری از خدا بترس که موجب ناامیدی تو از فضل و رحمت الهی نشود. (أرْجُ اللَّهَ رَجَاءً لَا يُجَرِّئُكَ عَلَى مَعْصِيَتِهِ وَ خَفِ اللَّهَ خَوْفاً لَا يُؤْيِسُكَ مِنْ رَحْمَتِهِ) [٣]

١٩. دستی که به سوی قاضی الحاجات گشوده شود

امام صادق٧ فرمود: بعد از آن که دستان خود را براى دعا بلند كرديد به صورت و سينه‌ خود بكشيد «این دست‌ها ارزش پیدا کرده زیرا به سوی رب العالمین گشوده شده است» خدا حياء می‌كند دستى را كه بسوى او دراز شده، خالى برگرداند و يا رد كند.

آیا می‌شود دستت را دراز كنى و بگویی چیزی به من عطا کن و خداوند با این که

[١].[٤٧٥] تفسير برهان، ج ٣، ص ١٨٤.

[٢] . اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ط الاسلامية، ج ٢ ص٤٤٠.

[٣]. وسائل الشيعة، شیخ حر عاملی، طبع آل البیت، ج ١٥، ص ٢١٧.