جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٥٦ - ٦٣ در چنین روزی لایق بندگی شدم

دروغ گفته شود، لذا به روضه‌خوان گفت: اينها چيست كه می‌خوانى؟ روضه خوان جواب داد: آقا شما برويد دنبال فقه و اصولتان، من اختيار جدم را دارم!

اين‌گونه برخورد و عمل نمودن يكى از راه‌هايى است كه به دين ضربه‌هايى وارد می‌کند هدف وقتی مقدّس است، وسايلى هم كه در خدمت آن است بايد مقدّس باشد. نبايد به اسم دین دروغ گفت و غيبت كرد و تهمت زد نه تنها براى نفع شخصى خود بلكه براى نفع دين هم نبايد از امور نامشروع و حرام استفاده کرد. انجام اين امور به اسم دين، موجب بى‌دينى مردم می‌شود و اين از نظر دين مقدّس اسلام هرگز پذيرفته نيست. [١]

نکته: این کلام با موازین دینی و بلکه عقلایی سازگار نیست که میگویند: هدف وسیله را توجیه میکند». امام حسین ٧ میفرماید: هر کس از راه گناه و با ابزار شیطانی به گمان خود بخواهد به مقصد یا هدف پاکی برسد، به آن مقصد پاک نخواهد رسید بلکه با شتاب به سوی ضد مطلوب میرود و آن وسیله نامشروع او را از آن هدف پاک بازخواهد داشت.[٢]

٥٩. درخواست بهشت بدون تلاش در بندگی خدا

امام رضا٧ فرمود: هفت چيز بدون هفت چيز ديگر، تمسخر کردن است:

١. هر كس با زبان استغفار كند ولى در قلب نادم نباشد، خود را مسخره كرده است.

٢. هر كس از خدا توفيق بخواهد ولی كوشش نکند، خود را مسخره كرده است.

٣. هر كس در زندگى به گمان خود راه احتياط را پیش گیرد ولى نسبت به گناهان بى‌مبالات و بی‌پروا باشد، خود را مسخره کرده است.

٤. هر كس از خدا بهشت بخواهد و بر عبادت صبر نكند، خود را مسخره كرده

[١]. امدادهاى غيبى در زندگى بشر، مطهری، مرتضی، ص ١٨١.

[٢].[٨١] (مَنْ‌ حَاوَلَ‌ أَمْراً بِمَعْصِيَةِ اللَّهِ كَانَ أَفْوَتَ لِمَا يَرْجُو وَ أَسْرَعَ لِمَا يَحْذَر) تحف العقول، ج ۱، ص۲۴۸.