جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٤٤٥ - ٣٦ زیارت اولیای الهی نشانه محبّت به آنان

او را رها كن و ابداً كنار او نيا! و به او نزديك نشو! زيرا دست او متصل به ريسمان محكمی است یعنی ريسمان ولايت وصى رسول خداﷺ پس از شنیدن شعر امیرمؤمنان علی٧ حارث گریست و عرض کرد: خدا را شکر که من را از شیعیان شما قرار داد.

يَا حَـــارِ هَمْدَانَ‌ مَنْ يَمُتْ يَرَنِي مِـــنْ مُؤْمِـــنٍ أَوْ مُنَــــافِقٍ قُبُــلًا

يَعْــــرِفُنــــِی طَـــــرْفُهُ وَ أَعْــــــرِفُـــهُ بِنَعْتِــــهِ وَ اسْمِـــــهِ وَ مَــا فَعَــلَا

وَ أَنْتَ عِنْدَ الصِّرَاطِ مُعْتَرِضِي‌ فَــــلَا تَخَـــــفْ عَثْـــــرَةً وَ لَا زَلَـلًا

أَقُــــــولُ لِلنَّـــــارِ حِيـــــنَ توقّــف‌ لِلْعَرْضِ ذَرِيهِ لَا تَقْرَبِی الرَّجُلَا

ذَرِيــــــــهِ لَا تَقْــــــرَبِيـــــــهِ إِنَّ لَهُ‌ حَبْــــلًا بِحَبْلِ الْوَصِـــی مُتَّصِلًا

أَسْقِيــــكَ مِنْ بَـــارِدٍ عَلَى ظَمَإٍ تَخَـــــالُهُ فِی الْحَــــــلَاوَةِ الْعَسَـــلَا

قَــــــوْلُ عَلِــــی لِحَـــارِثٍ عَجَــبٌ كَـــمْ ثَــــــمَّ أُعْجُــوبَةٍ لَهُ حَمَلا

نکته: به جز بیت اوّل این شعر که منسوب به امام علی٧ است، بقیه ابیات به مرحوم سیّد حمیری تعلّق دارد.[١]

٢٠. قرض دادن به دیگران به عشق و محبّت امیرمؤمنان علی٧

در شهر کوفه تاجری به نام ابوجعفر بود که در کسب و کار خود روش پسندیده‌ای داشت. قصد او در تجارت تنها جهات مادی و ازدیاد ثروت نبود بلکه بیشتر توجه به خشنودی و رضایت خدا داشت. هر گاه یکی از سادات چیزی از او به قرض می‌خواست، بدون هیچ عذر و بهانه‌ای به او می‌داد و بعد به غلامش می‌گفت: بنویس: علی بن ابی‌طالب٧ فلان مبلغ را قرض گرفته است.

مدّت زیادی بر این روش گذرانید.چرخش زمانه موجب شد که ورشکست شود و سرمایه خود را از دست بدهد. روزی غلام خود را صدا زد و گفت: دفتر حساب را

[١].[٧٢٥] بحار الأنوار، مجلسی، ط دار الاحیاء التراث، ج ٦ص ١٧٩، تفسیر صافی، جلد ٤، صفحه: ٣٥٩.