جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٤١ - ٥ امانتداری حتی نسبت به

برای رفع اختلاف بین آنان انتخاب شد و همه گفتند: (هَذَا الأَمِينُ قَدْ رَضِينَا بِمَا قَضَى بَيْنَنَا) همه ما به داوری این امین در نصب حجرالاسود، راضی هستیم. حضرت پیشنهاد داد که پارچه‌ای زیر آن قرار دهند و همگی با هم آن را منتقل کنند تا عدالت برقرار شود و اختلاف رفع شود. [١]

٢. مدح و ستایش یهودی مقیّد به امانتداری در قرآن

آيه ذیل درباره دو نفر از يهودیان نازل گرديد كه يكى امين و درستكار و ديگرى خائن و پست بود. اولی: عبدالله بن سلام بود که مرد ثروتمندى بود، فردی هفت مثقال طلا، نزد او به امانت گذاشت و عبدالله همه آن را به موقع به صاحبش رد كرد و خداوند به واسطه اين امانت‌دارى او را ستود.

دومی: ‌فخاص بن عاز بود كه مردى از قريش يك دينار به او امانت سپرد و او در آن خيانت كرد. خداوند او را به واسطه خيانت در امانت نكوهش نمود و فرمود:

(وَ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَ مِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لاَ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلاَّ مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَائِماً ذٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِی الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ) [٢] در ميان اهل كتاب كسانى هستند كه اگر مال زيادى به رسم امانت به آنها سپرده شود باز می‌گردانند و كسانى هم هستند كه اگر يك دينار به آنها بسپاری برنمی‌گردانند مگر این که بر مطالبه آن سخت‌گیری کنی، این بدان جهت است که می‌گویند: برای ما «پیروان تورات» به هر وسیله خوردن مال امیّان «غیر اهل تورات» گناهی ندارد، این سخن را به خدا نسبت می‌دهند در حالی که می‌دانند چنین نسبتی دروغ است.[٣]

[١].[٢٥٧] کحل البصر محدث قمی، ص ۱۲۵.

[٢] . سوره آل عمران ، آیه ٧٥.

[٣].[٢٥٩] تفاسير كشف الاسرار و مجمع البيان و روض الجنان. ذیل آیه شریفه.