جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٤٨٤ - ١٨ ايثار حاتم طائى

باقى نمانده است. خداوند به تو اى پيامبر، بهترين پاداش را بدهد. سپس گفت: به انصار و ياران پيامبر سلام من را برسان و بگو، اگر به پيامبر آسيبى برسد و شما زنده باشيد، هرگز در پيشگاه خداوند معذور نخواهيد بود. هنوز فرستاده پيامبر از كنار سعد دور نشده بود كه روحش به سوى جهان ديگر پر کشید.

علاقه انسان به خود و به اصطلاح «حبّ ذات» آنچنان قدرتمند و ريشه‌دار است كه هيچگاه انسان خود را فراموش نمی‌كند بلکه همه چيز را در راه نجات خویش فدا می‌نمايد ولى قدرت ايمان و عشق به هدف و علاقه شدید به رسول اللهﷺ شگفت انگيزتر از آن است.

اين افسر با شهامت در سخت‌ترين لحظه‌ها كه فاصله چندانى با مرگ نداشت، خود را فراموش كرد و به ياد وجود نازنين پيامبرﷺ افتاد و حفظ او را عالي‌ترين تجّلى، بقاى هدف می‌دانست و تنها پيامی كه به وسيله او فرستاده شد اين بود كه ياران لحظه‌اى از حفظ و حراست پيامبر غفلت نكنند. [١]

٤. ایثار و از خودگذشتگی در جا دادن به دیگران

رسول اكرم در جمع ياران خود در گوشه‌اى از مسجد نشسته بودند که ناگهان عده‌اى از بدريّون «آنان كه در جنگ بدر شركت داشتند» وارد شدند و به حاضران سلام كردند، آنان نيز پاسخ سلام را دادند. جایى براى نشستن نبود و مهاجر و انصار اطراف پيامبر را گرفته بودند و از جاى خود حركت نكردند تا به تازه واردين جا بدهند از این رو بدريون همانگونه روى پا ايستاده بودند، حضرت به مهاجر و اصحاب امر فرمود: برخیزند آنها برخاستند و جای خود را به بدریّون دادند.

منافقان كه از هر فرصتى سوء استفاده می‌كردند گفتند: پيامبر به خاطر علاقه

[١]. السیرة النبویه، ج۲، ص۱۲۵.