جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٧١ - ٨٢ ترک گناه از توبه کردن آسانتر

روز سوّم عبدالله بن عمرو از پى آن مرد انصارى به راه افتاد و به وى گفت: بين من و پدرم اختلافى روى داده و قسم ياد كرده‌ام تا سه روز نزد او نروم، اگر موافقت نماييد، می‌خواهم اين سه روز را نزد شما مهمان باشم آن مرد در كمال صفا و سادگى گفت: مانعى ندارد.

عبدالله می‌گويد: سه شب نزد وى مانده و پيوسته مراقب اعمالش بودم در خلال اين سه شب نديدم كه براى عبادت شبانه برخيزد. فقط گاه به گاه كه در بستر از اين پهلو به آن پهلو می‌شد، ذكر خدا می‌گفت و پس از طلوع فجر براى نماز صبح بر می‌خواست.

در اين مدّت من از او سخنى جز خير و خوبى نشنيدم، سه روز سپری شد موقع رفتن اعمال او به نظرم ناچيز آمد به وى گفتم: حقیقتاً بين من و پدرم اختلافى نبود ولى من چون سه روز پى در پى از پيامبر گرامی ‌درباره شما چنين و چنان شنيدم خواستم بدانم چه اعمالى انجام می‌دهى كه در پيشگاه الهى به اين مقام از بندگی خدا رسيده‌اى؛ ولی در اين مدّت از تو عمل فوق العاده‌اى نديدم پس چه چيز به تو رفعت بخشيده ‌است؟

مرد پاسخ داد: اعمال من چيزى جز آنچه مشاهده كردى نبود جز آن كه در دل نسبت به هيچ يك از مسلمانان غِشّی ندارم «اهل مکر و حیله و كينه توزی نیستم» و بر نعمتى كه خداوند به ديگران عطا نموده، حسد نمی‌ورزم. عبدالله گفت: اين سلامت دل و پاكى ضمير تو است كه تو را به اين مقام عالی رسانده و ما قادر نيستيم كه اين چنين باشيم. ( مَا هُوَ إِلَّا مَا رَأَيْتَ غَيْرَ أَنِّی لَا أَجِدُ عَلَى أَحَدٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ فِی نَفْسِی غِشّاً وَ لَا حَسَداً عَلَى خَيْرٍ أَعْطَاهُ اللَّهُ إِيَّاهُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ هِی الَّتِی بَلَغَتْ بِكَ وَ هِی الَّتِی لَا نُطِيق) [١]

[١].[١٠٦] مجموعه ورام، محمدرضا عطايى، ج اول، ص ١٢٦.