جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٦٠ - ٦٨ پاداشی بیشتر براى تلاشی بیشتر

در شهر مكّه باقى خواهد ماند تا تعداد اصحاب و يارانش به دَه هزار نفر برسد سپس به سوى مدينه حركت می‌نمايد. [١]

٦٥. تربيت يافتگان مکتب وحی

مرحوم آية اللّه سيد محسن عاملى در دمشق مدرسه‌ای داشت كه طلبه‌ها در آنجا درس ‌خوانده و تحت نظر ایشان اداره می‌شدند. يكى از شاگردان ایشان براى تحصيل در رشته پزشکی به آمريكا سفر كرده بود و پيوسته از اوضاع آنجا و تحصيلات خود به ایشان خبر می‌داد از جمله نوشته بود: چندى قبل امتحان داشتم ولى در روز امتحان مانعى پيش آمد و ساعت امتحان به تأخير افتاد.

تا خواستند ما را براى امتحان ببرند متوجه شدم نزديك است وقت نماز از دست برود در اين فكر شدم كه آيا امتحان بدهم و نماز نخوانم يا نماز بخوانم و از امتحان بگذرم. فوراً مهيّاى نماز شدم، دوستان دانشجو گفتند: كجا می‌روى؟ اكنون وقت امتحان است گفتم: من يك تكليف دينى و وظيفه الهى دارم كه باید آن را انجام دهم و الا وقت آن می‌گذرد.

گفتند: مگر نمی‌دانى اگر وقت امتحان بگذرد، ديگر برای تو وقت اختصاصى معین نمی‌شود از نماز بگذر و امتحانت را بده كه تا دوره ديگر معطل نشوى. گفتم: محال است كه من از انجام فريضه مذهبى بگذرم.

خلاصه اعتنا به اعتراضات و نصيحت‌هاى آن‌ها نكردم و آستين بالا زده وضو گرفتم و در صحنه دانشگاه به نماز ايستادم. اتفاقاً وقتى به نماز ايستادم موقع امتحان فرا رسيد و نام من را بردند كه حاضر شوم دوستانم داستان من را به اساتيد گفتند هيئت ممتحنه وقتى دیدند من اين قدر به فريضه مذهبى و فرمان الهى

[١].[٨٦] إعلام الوری طبرسی، ج ٢، ص ٢٨٨، روضةا لواعظین، ص ٢٦٥.