جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٤٨٨ - ٢٣ نتیجه ایثار و مقدم داشتن دیگری بر خود

٦. ایثار و از خودگذشتگی، معاملهای با خدا

كفار قريش چون متوجه شدند مردم مدينه با پيامبرﷺ عهد بسته‌اند كه از جان آن حضرت محافظت كنند بر كينه آنها نسبت به پيامبر افزوده شد و در شورایى تصميم گرفتند كه در شب اول ماه ربيع الاول از هر قبيله‌ای یک مرد دلاور به همراه شمشيرى كمين كنند و در خواب به پيامبر حمله کرده و سر مبارک آن حضرت را از تن جدا كنند. خداوند پيامبرش را از اين قضيه آگاه كرد. پيامبر به امیرمؤمنان٧ فرمود: مشركين امشب قصد دارند من را به قتل برسانند و خداوند امر به هجرت نموده است آیا حاضری در جاى من بخوابی تا مشرکین مطلع بر هجرت من نشوند؟

امیرمؤمنان عرض كرد: يا نبی‌الله آيا شما به سلامت خواهید ماند؟

حضرت فرمود: بلى، امیرمؤمنان خندان شد و سجده شكر به جاى آورد. بعد گفت: جانم فداى شما، به هر سو كه مامورید برويد و هر چه امر بفرمایید قبول كرده و از خدا توفيق می‌طلبم. حضرت امير در جاى پيامبر خوابيد و با عبایی خود را پوشاند. چون صبح شد مشرکین به خانه ريختند يك مرتبه على را در رختخواب دیدند.

آنها گفتند: يا على محمّد كجاست؟ حضرت فرمود: مگر شما او را به من سپرده بوديد؟ آنان دست از على برداشته و به جستجوى پيامبر شتافتند. در حقيقت ايثار و از خود گذشتگی على سبب نجات جان پيامبر شد این بود که خداوند در شأن على این آیه را نازل فرمود: (وَمِنَ النَّاسِ مَن یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ وَ اللّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَاد) [١] برخی از مردم حاضر شدند جان خود را در راه خشنودى خدا معامله ‌کنند. خداوند نسبت به بندگانش مهربان است. [٢]

[١] . سوره بقره، آیه ٢٠٧

[٢]. داستانها و پندها، مصطفی زمانی‌وجدانی،‌ ج ١، ص١٧٣.