جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٥٧ - ٦٥ تربيت يافتگان مکتب وحی

است.

٥. هر كس از آتش جهنم به خدا پناه ببرد ولى خواسته‌هاى نامشروع دنيا را ترك ننمايد، خود را مسخره کرده است.

٦. هر كس به ياد خدا باشد ولى سرعت براى ديدارش نگيرد «مشتاق لقاء الله نباشد» خود را مسخره كرده است «در کتاب شریف بحار الانوار مورد هفتم ‌ذكر نشده است شاید مورد هفتم آن را راوی فراموش کرده است.» [١]

٦٠. بندهای نمونه

علامه طباطبایی، صاحب تفسیر شریف المیزان، در مراتب عرفان و سير و سلوك معنوى مراحلى را پيموده بود. وی اهل ذكر و دعا و مناجات بود در بين راه غالباً ذكر خدا را بر لب داشت و در جلساتى كه داشت تا جلسه به سكوت می‌كشيد لب‌هاى استاد به ذكر خدا حركت می‌كرد. به نمازهای مستحبی مقيد بود و حتى گاهى ديده می‌شد كه در بين راه مشغول خواندن نمازهاى نافله است.

شب‌هاى ماه مبارک رمضان تا صبح بيدار بود، مقدارى مطالعه می‌كرد و بقيه را به دعا و قرائت قرآن و نماز و اذكار مشغول بود. در قم حداقل هفته‌اى يكبار به حرم حضرت معصومهh مشرف می‌شد و در ايام تابستان به زيارت حضرت رضا٧ می‌شتافت شب‌ها به حرم مطهر مشرف می‌شد و در بالاى سر می‌نشست و با حال خضوع به زيارت و دعا می‌پرداخت. [٢]

٦١. رضایت خدا یا حرف مردم، رجوع شود به موضوع: اخلاص، جلد اول، داستان شماره ٢٢ با عنوان: توجه به خشنودى خدا در کارها نه مدح و ذم مردم، صفحه:١٣٦

[١]. بحار الأنوار، مجلسی، محمد باقر، ط دار الاحیاء التراث، ج ٧٨ ص ٣٥٦.

[٢]. برگرفته از کتاب سرگذشتهاى تلخ و شيرين قرآن، مؤ لف غلامرضا نيشابورى.