جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٣٦ - ٤ حمایت مؤمن آل فرعون از آمر به معروف

در وجود آنها نیست. اين جواب سربالا، آميخته با تمسخر و تحقير، به منظور اين بود كه ابراهيم بتواند قُضات و عموم مردم را به يك نكته اساسى متوجه سازد. اتفاقاً آن طورى كه ابراهیم پيش بينى كرده بود، همانطور هم شد. ابراهيم٧ در برابر گفتار آنان كه حاكى از ضعف، زبونى و ناتوانى بت‌ها بود، چنين گفت:

اگر به راستى بت‌ها چنين هستند كه توصيف می‌كنيد پس چرا آنها را ‌پرستيده و حاجات خود را از آنها می‌خواهيد؟ با طرح سوال عده‌ای به فکر فرو رفتند و برخی در اعتقاد به تأثیر بتها در زندگی خود متزلزل شدند. این خبر در بین مردم به سرعت پخش شد با این حال جهل و لجاجت و تقليد كوركورانه بر دل و عقل قاضی‌ها موجب شد که در برابر پاسخ دندان‌شكن ابراهيم چاره‌اى نديدند جز اين كه به نفع حكومت وقت، رأى دهند و ابراهيم را بسوزانند.

خرمنى از آتش افروخته شد و قهرمان توحيد را در ميان امواج آتش افكندند ولى دست مهر و لطف خدا به سوى ابراهيم دراز شد و ابراهيم را از گزند آنان حفظ نمود و جهنم مصنوعى بشرى تبدیل به گلستان سرسبز و خرمی شد. [١]

٢. نتیجه بیتفاوتی نسبت به زشتیها

خداوند متعال، به حضرت شعيب٧ فرمود: من از قوم تو يكصد هزار نفر را عذاب می‌نمايم. شصت هزار نفر از آنان، اشرار و چهل هزار نفر ديگرشان از خوبان و عبادت كنندگان هستند. حضرت شعيب عرض کرد: اشرار مستحقّ عذاب هستند ولى خوبان را چرا عذاب می‌نمایى؟ خداوند فرمود: به جهت آن كه اين افراد نسبت به گناهكاران بى‌تفاوت بودند و با آنان سازش می‌كردند. «و وظیفه نهی از منکر را

[١].[٤٠٤] مجمع ‌البيان، فضل‌بن‌حسن طبرسی، ج ٧ ص ٥٤.