جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣١٤ - ١٥ قیام حضرت مهدیf در کلام امام جواد

ظهورش وحشت داشتند ولادتش مخفى ماند و نيز غيبتى طولانى داشت و دوستان و پيروانش صدمات و سختى‌هاى بسيارى را در زمان غيبت حضرت موسى٧ متحمّل شدند و مرتّب در انتظار ظهورش چشم به راه بودند تا آن كه خداوند او را ظاهر گردانيد و او و پیروانش بر دشمن پيروز شدند.

شباهت آن حضرت به عيسى٧ از اين جهت است که امتّش درباره او اختلاف كردند عدّه‌اى گفتند: اصلا عيسى متولّد نشده، گروهى ادّعا كردند كه متولّد شده ولى مرده است؛ بعضى گفتند: او را به دار آويخته‌ و كشته‌اند و برخى هم بر واقعيّت و حقيقت امر آگاه و پابرجا ماندند.

شباهتش به جدّش رسول خداﷺاز اين جهت است كه با شمشير خروج و قيام ‌نمايد و دشمنان خدا و رسولش را به قتل ‌رساند و همانند جدّش با نصرت‌هاى الهى بر همگان مسلّط و پيروز خواهد شد؛ هيچ پرچمی‌ از طرف او برپا نشود مگر این که با پيروزى باز‌گردد. بعضى از نشانه‌هاى ظهور آن حضرت عبارتند از: خروج سفيانى از شام، صيحه آسمانى در ماه مبارك رمضان و خواندن نام مبارك آن حضرت با نام پدر بزرگوارش. [١]

٨. عصر ظهور در کلام امام باقر٧

هشام خلیفه وقت چون نتوانست وجود امام باقر٧ را تحمّل كند، تصميم گرفت آن حضرت را با وضع اهانت‌آميزی از مدينه به شام تبعيد کند. هشام که خود در شام بود، به درباريان خود گفت: حضرت باقر را نزد من بیاوردید، وقتى كه من او را سرزنش كردم گوش فرا دهيد، همين كه سكوت كردم، شما پشت سر هم، او را سرزنش نمایيد. چون امام باقر را به جايگاه هشام وارد کردند، آن حضرت با دست به

[١].[٥٠٨] اکمال الدّین: ص ٣٢٧، ح ٧، غیبة شیخ طوسی: ص ٢٦١.