جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٧٢ - ٨٣ عبادت در سایه معرفت

٨٠. دستور العمل مرحوم ملّا حسين‌ همدانى

اين عارف بزرگ می‌نويسد: بعد از سعى در مراقبت طالب قرب باید بيدارى و قيام سحر را لااقل يكی دو ساعت به طلوع فجر مانده تا طلوع خورشید «قبل از اذان صبح تا طلوع آفتاب» از دست ندهد و نماز شب را با آداب و حضور قلب به جا بياورد. اگر وقتش زيادتر شد به ذكر يا فكر يا مناجات مشغول شود ليكن قدر معينى از شب بايد مشغول ذكر با حضور قلب شود در تمام حالاتش خالى از حزن «نسبت به توشه آخرت و گناهان گذشته» نباشد اگر ندارد تحصيل نمايد به اسبابش.

و بعد از نماز، تسبيح حضرت زهراh و دوازده مرتبه سوره توحيد و ده مرتبه «لا اله الا الله وحده لا شريك له له الملك الى آخر» و صد مرتبه «لا اله الا الله» و هفتاد مرتبه «استغفار» بخواند و قدرى از قرآن شريف را تلاوت نمايد و دعاى معروف صباح را (يَا مَنْ دَلَعَ لِسانَ الصَّباحِ بِنُطْقِ تَبَلُّجِهِ) كه در مفاتيح محدث قمی‌قبل از دعاى كميل آورده، بخواند و دائم با وضو باشد و اگر بعد از هر وضو دو ركعت نماز بخواند بسيار خوب است، ملتفت باشد كه به هيچ وجه اذيتش به غير نرسد و در برآوردن حوائج مسلمانان خصوصا علماء و بالاخص پرهیزکاران سعى بليغ نمايد و در شب جمعه صد مرتبه و در عصر روز جمعه صد مرتبه سوره «قدر» را بخواند.[١]

٨١. نه هزار سال عبادتِ شبانه روزی

مردى نزد امام حسن٧ آمد و گفت: اى فرزند پيامبرﷺ فلان شخص از من طلبى دارد ولى من پولى ندارم، براى همين او می‌خواهد من را زندانى كند. امام فرمود: در حال حاضر مالى ندارم كه بدهى تو را بدهم؛ او عرض كرد: پس شما كارى كنيد كه او من را زندانى نكند. امام با این كه در مسجد معتکف بود، كفش‌هاى خود را

[١].چلچراغ سالکان، محمد قنبری ص ١١٣.