جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٨ - ٤٤ بندگی خدا در سایه خدمت مستمر به پدر و مادر

حضرت نوشتند در آن نامه چند مسأله را سؤال کردند و به من نیز گفتند: شفاهاً درباره حق مسلمان نسبت به برادر مسلمان، از امام سؤال کنم، من وارد مدینه شدم. به محضر امام رسیده و نامه دوستان را به امام تقدیم کردم و این سؤال را نیز مطرح کردم که حق مسلمان بر برادر مسلمانش ‌چیست؟ حضرت جواب نامه دوستان را داد، ولی به سؤال شفاهی من پاسخ نداد. هنگامی که خواستم به کوفه برگردم، برای خداحافظی محضر امام٧ رسیدم.

عرض کردم: یابن رسول الله! من از شما سوالی پرسیدم ولی پاسخ آن را ندادید. حضرت فرمود: من عمداً پاسخ نگفتم زیرا ‌ترسیدم بگویم و عمل نکنی و از عهده آن بر نیایی. سپس فرمود: بدان که از سخت‌ترین و مهمترین واجبات خدا بر خلقش سه چیز است:

١. رعایت عدل و انصاف بین خود و دیگران تا حدّی که آنچه را بر خود نمی‌پسندی، برای برادر مؤمنت هم نپسندی.

٢. مال خود را از برداران مسلمان مضایقه نکنی و با آنان مواسات داشته باشی.

٣. یاد خدا در همه حال. اما منظورم از یاد خدا صِرفِ گفتن «سبحان الله و الحمد لله» نیست، بلکه مقصودم این است که مسلمان باید چنان باشد که هرگاه با کار حرامی ‌مواجه شد، یاد خدا مانع از انجام آن شود و او را از ارتکاب گناه باز دارد. [١]

٤١. پیوسته به وظیفه خویش عمل می‌کرد

پس از وفات زکریا بن آدم نامه‌ای از ‌امام جواد٧ به محمّد بن اسحاق و حسن بن محمّد رسید. در آن نوشته شده بود: به یاد تقدیر خداوند درباره زکریا بن آدم افتادم، پروردگار او را از روز تولد تا روز در گذشت و نیز تا روز رستاخیز، مورد رحمت

[١].[٥٧] بحار الأنوار، مجلسی، محمد باقر، ط دار الاحیاء التراث، ج ٧٤، ص ٢٤٢.