جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٥٣٧ - فهرست تفصیلی
امام در جواب نوشت: (بسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ فَلَمَّا رَأَوْا بَأْسَنَا قَالُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَ كَفَرْنَا بِمَا كُنَّا بِهِ مُشْرِكِينَ فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ إِيمَانُهُمْ لَمَّا رَأَوْا بَأْسَنَا) [١] هنگامی که قهر و غضب ما را دیدند گفتند: به آفریدگار یکتا، ایمان آورده و به بتها کافر شدیم، ولی ایمانشان به وقت دیدن قهر و غضب، سودی ندارد.
متوکّل پاسخ منطقی امام را پذیرفت و دستور داد حد مطابق فتوای آن حضرت اجرا گردد. امام هادی٧ با ذکر این آیه مبارکه، آنان را متوجه نمود که همانطور که ایمان کافران هنگام نزول عذاب الهی برای آنان سودی ندارد، اسلام آوردن مسیحی نیز که برای فرار از قانون قصاص است بعد از ثابت شدن حد شرعی ،موجب سقوط حد نمیشود.
نکته: روایت (الإسلام يجبّ ما قبله) در مورد فرد تازه مسلمان و نسبت به نماز و روزه او ثابت است به این معنی که بعد از قبول اسلام، گذشته او جبران شده و نیازی به قضای نماز و روزه فوت شده گذشتهِ او نیست ولی این طور نیست که اگر کافری مسلمانی را بکشد و بعد مسلمان شود، این امر موجب شود که قانون قصاص در مورد او اجرا نشود. برای آشنایی بیشتر این حکم به کتب فقهی مراجعه شود.[٢]
٣٤. ایمان به خدا و نجات از دوزخ
ابوهاشم میگوید: از نظر زندگی در تنگنای شدید قرار گرفتم. به حضور امام هادی٧ رفتم، همین که در محضرش نشستم، حضرت فرمود: ایابوهاشم! توان شکر کدامیک از نعمتهای خدا را داری؟ من سکوت کردم و ندانستم در جواب
[١] . سوره فصلت، آیه ٨٤ .
[٢]. بحار الأنوار، مجلسی، محمد باقر، ط دار الاحیاء التراث، ج ٥٠، ص ١٧٤.