جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٨٥ - ١١ وظایف میزبان

پدرم فرمود: نُه نفر، چطور؟ جواب داد: توان ندارم. پدرم يك به يك از تعداد آن‌ها كم كرد و سُدير همچنان به گفته خويش پايدار بود، تا آن كه پدرم پرسید: آيا يك نفر را هم نمی‌توانى آزاد كنى؟!

سُدير پاسخ داد: خير، توان مالی آن را هم ندارم .پدرم فرمود: آيا نمی‌توانى هر شب يك مسلمان را مهمان كنى تا روزه خود را در منزل تو افطار نمايد؟ سدير گفت: بلى، يابن رسول اللّه! دو نفر را هم می‌توانم افطارى دهم. پدرم فرمود: منظور من همين بود افطارى دادن به يك مسلمان در اين شب‌ها، معادل با آزادى يكى از فرزندان حضرت اسماعيل است، كه در قيد اسارت است. [١]

٧. تعارف به خوردن غذا

عبد الرحمان بن حجاج می‌گويد: در منزل امام صادق٧ مشغول غذا خوردن بوديم که برایمان مقدارى برنج آوردند. ما عذر آورديم كه ميل نداريم. امام فرمود: هر كس ما را بيشتر دوست می‌دارد بهتر و بيشتر نزد ما غذا می‌خورد. عبدالرحمان می‌گويد: جلو رفته و سر سفره نشستم و غذا خوردم.

امام فرمود: حالا خوب شد سپس فرمود: روزى مقدارى برنج براى پيامبرﷺ هديه آوردند، پيامبر سلمان و مقداد و ابوذر را صدا كرد تا با آنان غذا بخورد، آنها عذر خواستند. پيامبر فرمود: هر كس ما را بيشتر دوست بدارد بايد بيشتر نزد ما غذا بخورد آنها بعد از شنيدن اين سخن از آن غذا بطور كامل خوردند. [٢]

٨. همنشینی با فقراء هنگام غذا خوردن

مردی از اهالی بلخ در سفر خراسان، همراه حضرت رضا٧ بود. روزی حضرت

[١]. من لا یحضره الفقیه، ج ٢، ص ٨٥، ح ٢.

[٢]. اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ط الاسلامية، ج‌٦، ص ٢٧٨‌