جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٤٩٧ - ٧ نشانهای از حقیقت ایمان

بن جعفر که شاهد این ماجرا بود از غلام پرسيد: جيره غذاى روزانه تو چقدر است؟ غلام گفت: همين مقدار كه ديدى. فرمود: پس چرا همه را به سگ دادی و او را بر خود مقدم داشتى؟

گفت: اين سگ از راه دور آمده و گرسنه بود. من دوست نداشتم تا او را با گرسنگى از اينجا رد كنم. عبدالله بن جعفر گفت: پس خودت امروز گرسنگى را چگونه تحمّل می‌كنى؟ گفت: با صبر و مقاومت روز را به شب می‌رسانم. عبدالله وقتى ايثار و جوانمردى غلام را دید، گفت: اين غلام از من سخاوتمندتر است لذا براى تشويق او آن نخلستان و غلام را از صاحبش خريد و همه را با تمام وسايلى كه داشت به غلام بخشيد. [١]

١٧. از خود گذشتگی در حادثه مسجد مرو

هنگامی كه مسجد مرو آتش گرفت، مسلمانان گمان كردند كه نصارى آن را آتش زده‌اند لذا برخی از آنها به تلافی این أمر، خانه‌هاى برخی از مسيحيان را آتش زدند. چون حاکم وقت آگاه شد دستور داد آنهایى را كه در اين عمل شركت داشتند بگيرند و مجازات كنند به اين شكل كه قرعه بنويسند به سه مجازات: كشته شدن و جدا شدن دست و تازيانه زدن، برگه‌هاى نوشته شده را بين آنان تقسيم كردند تا هر یک از سه حكم ‌به هر نفر افتاد، طبق آن عمل كنند.

يكى از آنها چون برگه خود را باز كرد، حكم قتل درآمد و شروع به گريه کرد. جوانى كه ناظر او بود و مجازاتش تازيانه بود از او سؤال كرد: چرا گريه می‌كنى و اضطراب دارى؟ او گفت: من از مرگ نمی‌هراسم ولی مادر پيری دارم و من تنها فرزند او هستم و زندگانى او به من وابسته است؛ چون خبر كشته شدن من به وى برسد از غصه دق

[١].[٧٩٢] حکایتهای شنیدنی، محمدی اشتهاردی‌، محمد، ج ٥ ص١١٤، المحجة البیضاء ج ٦ ص٨٠.