جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٨٧ - ٦ ذکر فضایل امیرمؤمنان علی

يَبْغِيٰانِ) [١] «دو درياى مختلف را در كنار هم قرار دادیم در حالى كه با هم تماس دارند ... از آن دو، لؤلؤ و مرجان خارج مى‌شود» سوگند به خدا که شکر عملی نعمت‌هاى خدا «بوسیله بهره بردن از نعمت‌ها از راه مشروع» بهتر از شکر زبانی است همانا خداوند مى‌فرمايد: (وَ أَمّٰا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ) «نعمت‌هاى پروردگارت را بازگو كن»

عاصم عرض كرد: اى اميرمؤمنان! پس چرا خود شما به خوراك ناگوار و لباس خشن اكتفا نموده‌اید؟ امام٧ در پاسخ فرمود: واى بر تو! همانا خداوند بر پيشوايان عادل واجب كرده كه خود را در لباس و خوراك با افراد ضعيف و فقير، هماهنگ و همسان كنند، تا فقر و تنگدستى، فقير را به هيجان نياورد و سر از فرمان خدا برتابد. بعد از سخنان آن حضرت عاصم سخن مولايش على٧ را پذيرفت، عباى خشن را كنار گذاشت و لباس نرم بر تن كرد و به زندگى عادی خود برگشت. [٢]

٥٥. وارث علوم پيامبران!

درباره احترام به دیگران و ارزش اخلاقى و اجتماعى آن، روايات بسيارى در كتب روایی ذکر شده است. أولياى گرامی ‌اسلام، خودشان داراى اين صفت پسنديده بوده و در عمل با تمام طبقات مردم از فقير و غنى، سياه و سفيد، با فروتنى و احترام برخورد مى‌كردند. نقل شده که امام كاظم٧ بر مرد سياه‌پوستی گذر كرد و به او سلام كرد و مدّت طولانى با او گفتگو كرد. آنگاه فرمود: اگر حاجتى براى تو پيش آمد آن را برآورده مى‌كنم. در اين هنگام شخصى گفت: يا بن رسول‌اللّه شما با آن منزلتى كه داريد با چنين شخصى می‌نشينید و از حوايج او سؤال مى‌كنید؟

[١]. سوره الرحمان آیه ١٩ تا ٢٢.

[٢]. اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ط الاسلامية، ج ١ ص ٤١٠ .