جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٤٤٣ - ٣٤ محبّتی که وسیله نجات شد

فرمود: ما دوستانى داریم كه اگر به حق آنان را قطعه قطعه كنيم به جز دوستى ما چیزی بر آنان نيفزايد، و برای ما دشمنانى است كه اگر عسل به گلويشان فرو كنيم جز دشمنى ما نيفزايد. سپس به امام حسن٧ فرمود: برو غلام سياه را بياور. او رفت و غلام سياه را همراه خود آورد؛ حضرت فرمود: اى غلام من دست تو را بريدم و تو مدح و ثنای من را می‌گویی؟

غلام عرض كرد: مدح و ثناى شما را حق تعالى می‌كند، من كه باشم مدح شما را گویم! «اشاره به آیه لیله المبیت و آیه ولایت و دیگر آیاتی که در شأن آن حضرت وارد شده است» حضرت انگشتان دست او را به جاى خود نهاد سپس عبای خود را بر وى آن افكند و دعايى بر آن خواند «بعضى گفته‌اند: سوره حمد را خواند» و دست وى در همان مجلس به اعجاز الهی به حال اول بازگشت چنانكه گويى هرگز بريده نشده بود. [١]

نکته: مراد از آیه ولایت آیه ٥٥ سوره مائده است (إِنَّمَا وَلِیکمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یقِیمُونَ الصَّلَاةَ وَیؤْتُونَ الزَّکاةَ وَهُمْ رَاکعُونَ) سرپرست و ولی شما تنها خداست و پیامبرش و آنها که ایمان آورده و نماز برپا می‌دارند و در حال رکوع زکات می‌دهند. بسیاری از اهل تفسیر و حدیث (شیعه و سنی) معتقدند که آیه فوق در شأن حضرت علی٧ نازل شده هنگامى كه آن حضرت در حالت ركوع انگشتر خود را به عنوان صدقه به فقير داد. [٢]

١٩. بشارت به حارث همدانى و دوستان امیرمؤمنان علی٧

حارث همدانى يكى از دوستان و ارادتمندان مخلص امیرمؤمنان على٧ بود. وی مقام ارجمندى در نزد امام داشت. اتفاقاً روزی حارث مريض شد و حضرت

[١]. پند تاریخ، خسروی، موسی، ج ٥ ص ٨٩، بحار الأنوار، مجلسی، محمد باقر،ط دار الاحیاء ج ٤١، ص ٢٠٢.

[٢]. [٧٢٤]جامع البیان ج٦، ص٢٨٨، التفسیر الکبیر ، ج ١٢، ص٢٦، البدایه و النهایه، ج ٧ ص ٣٩٤، الصواعق المحرقه، ج ٢٥، ص٤١.