جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٨٤ - غزل ٢٠٤ ز دل بر آمدم و كار بر نمى آيد

ز دل بر آمدم و كار بر نمى آيد

ز خود بدر شدم و يار در نمى آيد

مگر بروى دلاراى يار من ورنه‌

بهيچ گونه دگر كار بر نمى آيد

در اين خيال بسر شد زمان عمر و هنوز

بلاى زلف سياهت بسر نمى آيد

چنان به حسرت خاك در تو مى ميرم‌

كه آب زندگيم در نظر نمى آيد

بسم حكايت دل هست با نسيم سحر

ولى ببخت من امشب سحر نمى آيد

فداى دوست نكرديم عمر ومال و دريغ‌

كه كار عشق ز ما اينقدر نمى آيد

هميشه تير سحرگاه من خطا نشدى‌

كنون چه شد كه يكى كارگر نمى آيد

ز بسكه شد دل حافظ رميده از همه كس‌

كنون ز حلقه ز لفت بدر نمى آيد