جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٦٤ - غزل ٢٠١ رسيد مژده كه آمد بهار و سبزه دميد

عالم جمال يار را با مظاهر ديده و برگزيده باشد. به گفته خواجه در جايى:

اى خواجه! و يااى سالك! ادبِ عبوديّت و بندگى، تو را به كمالات معنوى مى‌رساند و از غم و غصّه هجران مى رهاند. در اين امر كوتاهى مكن و از آن شكايت منما، تا عنايت الهى شامل حالت گردد و به راحتى به ديدار دوست نايل آيى؛ كه:

١٤٤٦

«سَبَبُ تَزْكِيَةِ الْأَخْلاقِ، حُسْنُ الأَدَبِ.»

[٢]: (راه تزكيه و پاك سازى اخلاق، ادب نيكوست.)

پيمودن راه عشقِ حضرت جانان، طريق سهل و آسانى نيست (و به فرموده يكى از بزرگان: «اين راه، با مژه كوه كندن است.») در اين راه عجايبى است و هر قدم، خارهايى، و هر منزل، مشكلاتى در پيش دارد كه شير دلانِ اين وادى را كوچكترين ناملايمات مانع از سير مى گردد. در بيابان اگر آهو از شير فرار مى كند، در اين طريق، شير از آهو مى رمد. در جايى مى گويد:

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣٩٣، ص ٢٩٢.

[٢] - غرر و درر موضوعى، باب الادب، ص ١١.