جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٥٨ - غزل ٢٠٠ روشنى طلعت تو ماه ندارد

پس اى دوست! اگر در برابر جمالت خاكسارم و بندگى‌ات را اختيار كرده‌ام، مرا عيب مكن؛ زيرا عاشقت نمى تواند بندگىِ غير تو را اختيار نمايد؛ كه: «وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ، وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ، فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ، ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ، لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ»[١]: (وهمانا اين راهِ راست من است. پس از آن پيروى كنيد و از راههاى ديگر متابعت نكنيد، تا شما را از راه خدا جدا سازد، اين سفارش را به شما نمود، شايد [خدا را] نگاهداريد.- نيز: «فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ، فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‌ لَا انْفِصامَ لَها»[٢]: (لذا هركس به طاغوت و هرچه غير خداست، كفر ورزيده و به خداوند ايمان آورد، به طور قطع به دستگيره محكم و استوارى كه تَرَكى [شكستگى بدون جدا شدن‌] هم ندارد، چنگ زده است.).

[١] - انعام: ١٥٣.

[٢] - بقره: ٢٥٦.