زمين گير و گرفتار به بيمارى رماتيسم مى‌گردد، و عقل و تمام بهره‌هاى اعضا و جوارحش را كه به وسيله آن براى مولاى علّام الغيوب خويش عمل مى‌كرد، از دستش مى‌رود، وقت خوابيدن گويى اختيار افراد تحت تكفّل و اموال و حوايج و امور ضرورى او از دست او خارج مى‌شود، و نمى‌داند كه بر آنها چه خواهد گذشت، و نيرويى براى نگهدارى نفس خويش و حفظ امور مهمّى كه بدان اشاره نموديم باقى نمى‌ماند. و اگر آنها را به وسيله قفل و پاسبان هم مصون سازد، وقتى خوابيد ممكن است زمانى خلاف آنچه اراده نموده، واقع شود.

بنا بر اين، هنگامى كه مى‌خوابى، گويى كه به مصيبتهاى هولناكى مبتلا، و در گرفتاريهاى فراموش‌كننده واقع‌شده‌اى، و جز خداوند- جلّ جلاله و تقدّس كماله- نمى‌تواند اعضا و جوارحت را بيدار نموده و عافيت بخشد و كمال زندگانى را به آنها ارزانى دارد، و نيروى گوش و چشم و زبان و عقل و تمام [يا: ساير] مقاصدت را كه به واسطه خوابيدن، پراكنده و پريشان گشته، برگرداند و امور پراكنده تو را جمع سازد.

از اين رو، به پيشگاه خدا توبه نما، توبه‌اى خالص و پاكيزه از هر كوتاهى كه پيش از خوابيدن داشتى. و اگر به خاطر قلّت معرفت به مولايت كه تو را مى‌بيند، نفس و عقل و قلبت در توبه حقيقى با تو موافقت ننمودند، از رحمت و بخشش خدا طلب عفو و گذشت بنما، كه او- جلّ جلاله- خداوندگار بردبار و مهربان و شفيق است و بر اساس نيكيها و بخششهايى كه به بندگان خود دارد، زيبنده آن است كه به تو نيز تفضّل نمايد.

و اگر بسان جنايتكاران و گناهكاران در نزد بزرگترين مالكان كه بر آنان سيطره و چيرگى دارد، از خدا طلب عفو و گذشت ننمودى، حدّ اقل مانند شخص بيچاره و نيازمند و ذليل خود را تسليم و سرسپرده خدا نموده، و دين و نفس و دارايى و افراد تحت تكفّل و آرزوهاى خويش و هر چيزيى را كه بدان نيازمندى، در تحت نگاهدارى آن خداوند مهربان و بردبار و بزرگوارى كه در پيشگاهش بسيار گستاخى و سوء ادب نموده‌اى، در آورده و تسليم او ساز. و در باطن توجّه داشته باش كه تمام‌