ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٩٢ - فصل هفتم شرايط استجابت دعا از ديدگاه روايات

شماتت كند، و مقاصدى از اين قبيل نباشد، بلكه دعايش براى تندرستى آنان براى اين باشد كه ايشان بر اساس طاعت و اراده و نظام حكمت خداوند- جلّ جلاله- پايدار و زنده باشند.

ناگفته نماند كه ممكن است براى برخى به محض اطّلاع از شرايط اجابت دعا كه ياد آور شديم، زود حالت يأس دست دهد، يا بر بعضى از اين روايات خرده بگيرند.

در جواب مى‌گوييم: توجّه داشته باش كه اينها همگى شرايط دعايى است كه:

الف- مسلّما مستجاب مى‌شود.

ب- يا بزودى مستجاب شده و ثمره مى‌دهد.

ج- يا درست همان چيزى كه درخواست مى‌شود و نه عوض آن، حاصل مى‌شود.

د- يا تنها كسى كه حاجت بسيار دارد، نيازمند اين همه احتياط كارى است.

ه- با توجيه‌هاى ديگر از اين قبيل كه سازگار با تصديق اين روايات باشد.

و گر نه مسلّما مى‌دانيم كه خداوند متعال دعاى ابليس را با وجود اصرار بر گناه، و نيز دعاى افراد بسيارى را كه هنگام دعا كردن تمام اين شروط را نداشته‌اند اجابت فرموده است.

در هر حال، سزاوار است كه انسان هنگام مناجات، در تحصيل اين شروط بكوشد، تا براى برآورده شدن حاجت خود- ان شاء اللَّه تعالى- احتياط كارى لازم را رعايت كرده باشد.