ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٤٢ - سبب تأليف كتاب
ننموده، و به نحوه عملكردى كه زيانكاران با خدا مىكنند، راضى نمىگردند.
و از سوى ديگر ديدم كه خداوندگار معبود با زبان حال، به هر بنده نيكبخت مىفرمايد:
«اى بنده من، اهل يقين و مراقبه و تقوى و ابرار پيشين را با مرگ در بند نمودم و آنها نمىتوانند عملى انجام دهند. گر چه آرزو مىكنند، ولى قدرت بر صعود به درجات ايمانى را ندارند، ليكن تو در ميدان مسابقه دنيا آزاد هستى، پس چه چيز تو را از پيشى گرفتن از آنان باز داشته؟ تويى كه مىتوانى به وسيله اسب تكتاز «فرصت» كه در اختيار توست، از آنان سبقت گرفته، و يا لا اقلّ در مقامات خشنودى خداوند به آنان ملحق شوى.» لذا تصميم جدّى گرفتم بخشى از روايات و مطالب افزون بر «مصباح» را كه بدان دست يافته، و اسرارى را كه خداوند- جلّ جلاله- اجازه اظهار آن را به من داده بود بر اساس هدايت الهى بدان بيافزايم، و نيز مطالبى در باره كيفيّت اخلاص و مقامات برگزيدگى در درگاه الهى كه خداوند- جلّ جلاله- به عقل و قلبم ارائه داده، و امورى كه به لطف خداوند مالك كشف و شهود- برايم آشكار گرديده- مانند عيوب اعمال و علّت گرفتارى به غفلت و كوتاهى در انجام دستورات الهى- به اضافه ديگر مطالب كه اينك در خاطرم نيست، همگى را در كتابى گرد آورده و نام آن را «مهمّات في صلاح المتعبّد، و تتّمات لمصباح المتهجّد» بگذارم.
اكنون به يارى خداوند- جلّ جلاله[١]- آن را در چندين جلد ترتيب داده و به
[١] اين قسمت در نسخهاى به اين صورت آمده است: و به صورت ذيل نامگذارى مىكنم:
جلد اوّل:« فلاح السائل و نجاح المسائل في عمل يوم و ليلة».
جلد دوّم:« زهرة الرّبيع في أدعية الأسابيع».
جلد سوّم:« الشّروع في زيارات و زيادة صلوات[ يا: و زيادات و صلوات] و دعوات الأسبوع في اللّيل و النّهار، و دروع واقية من الأخطار فيما يستمرّ عمله في كلّ[ على] التكرار».
جلد چهارم:« الإقبال بالأعمال الحسنة فيما يعمل مرّة واحدة في كلّ سنة».
جلد پنجم:« أسرار الصّلوات و أنوار الدّعوات» يا« مختار الدّعوات و أسرار الصّلاة».
البتّه اگر خداوند- جلّ جلاله- توفيق تأليف و نگارش اين كتاب يعنى( جلد پنجم) را به من بدهد، تا زمانى كه در قيد حيات هستم، آن را مخفى نگاه داشته و به كسى نشان نخواهم داد، مگر اينكه خداوند كه اجازه من به دست اوست، دستور دهد كه پيش از وفاتم به كسى ارائه بدهم.