ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٣٢٩ - اعمال بعد از سجده شكر

لجذمتنى، و عصيتك بفرجى، و لو شئت و عزّتك لعقّمتنى، و عصيتك بجميع جوارحى الّتى أنعمت بها علىّ، و ليس هذا جزائك منّى.»

- پروردگارا، با زبانم نافرمانى‌ات نمودم، به عزّتت سوگند، اگر خواسته بودى مسلّما لالم نموده بودى، با ديده‌ام معصيت تو را نمودم، به عزّتت سوگند، اگر خواسته بودى بى‌گمان نابينايم فرموده بودى، با گوشم نافرمانى تو را نمودم، به سربلندى‌ات سوگند، اگر مشيّتت تعلّق گرفته بود حتما ناشنوايم نموده بودى، با دستم معصيت تو را نمودم، به سرافرازى‌ات سوگند، اگر خواسته بودى مسلّما دست مرا شل و خشك فرموده بودى، با پايم معصيت نمودم، به عزّتت سوگند اگر خواسته بودى آن را قطع [و يا به بيمارى جذام گرفتارم‌] نموده بودى، با عورتم معصيت تو را نمودم، به عزّتت سوگند، اگر مى‌خواستى مسلّما نازايم مى‌فرمودى، با تمام اعضا و جوارحم كه به من ارزانى داشتى گناه تو را نمودم، و هيچ كدام از اينها عكس العمل مناسب تو نبود.

راوى گويد: شمردم حضرت هزار بار «العفو» فرمود، سپس طرف راست صورت خود را بر زمين گذاشت، و شنيدم كه با صداى حزن آلود سه بار فرمود:

«بؤت إليك بذنبى، عملت سوءا، و ظَلَمْتُ نَفْسِي، فَاغْفِرْ لِي‌، فإنّه لا يغفر الذّنوب غيرك، يا مولاى، [يا مولاى.]»

- در نزد تو به گناهم اعتراف نمودم، عمل زشت انجام دادم و به خود ستم نمودم، پس مرا بيامرز، كه جز تو گناهان را نمى‌آمرزد، اى مولاى من، [اى آقاى من‌].

سپس طرف چپ صورت خود را به زمين گذاشت، شنيدم كه سه بار فرمود:

«ارحم من أساء و اقترف، و استكان و اعترف.»

- رحم آر بر كسى كه عمل بد انجام داده و مرتكب گناه شد، و فروتنى و خاكسارى نموده و اعتراف كرد.

سپس از سجده سر برداشت.»

اعمال بعد از سجده شكر

٣٠- وقتى سر از سجده برداشتى، آنچه را كه در روايت آمده بگو. پيامبر اكرم ٦ هماره وقتى مى‌خواست از جايى كه نماز خوانده بود برخيزد، دست راستش را بر