ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٣٢٤ - دعا براى جبران غفلتها و گناهان قلبى در نماز
أخلص لك فأنجيته. اللّهمّ، صلّ على محمّد و آل محمّد، و أحللنا دارَ الْمُقامَةِ مِنْ فضلك، لا يَمَسُّنا فِيها نَصَبٌ، وَ لا يَمَسُّنا فِيها لُغُوبٌ.
اللّهمّ، إنّى أسألك مسألة الذّليل الفقير [يا: الفقير الذّليل]، أن تصلّى على محمّد و آله، و أن تغفر لى جميع ذنوبى، و تقلبنى بقضاء جميع حوائجى إليك، إنّك على كلّ شىء قدير. اللّهمّ، ما قصرت عنه مسألتى و عجزت منه قوّتى و لم تبلغه فطنتى من أمر تعلم فيه صلاح أمر دنياى و آخرتى، فصلّ على محمّد و آل محمّد، و افعله بى يا لا إله إلّا أنت، بحقّ لا إله إلّا أنت، برحمتك في عافية، ما شاء اللَّه، و لا حول و لا قوّة إلّا باللَّه.»
- خداوندا، تنها براى تو نماز گزاردم، و فقط تو را خواندم، در نماز و دعايم هر چه از كاستى و شتاب و سهو و غفلت و تنبلى و سستى و فراموشى و حواس پرتى و ريا و سمعه و دو دلى و پريشانى انديشه و شكّ و مشغله [يا: عمل ناپسند] و سرگرمى و نگاه باز دارنده از بر پا داشتن فرايضت مىدانى، پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست و به جاى نقص و كاستى آن، تمام و كمال قرار ده، و عجله و شتابم را به استوارى و ثبات، و سهوم را به هوشيارى، و غفلتم را به ياد آورى، و تنبلىام را به نشاط و شادابى، و سستىام را به نيرومندى، و فراموشىام را به حفظ، و حواس پرتىام را به مواظبت و نگاهدارى، و ريايم را به اخلاص، و سمعهام را به پوشانيدن اعمالم از مردم، و دودلىام را به واضح بودن مطالب برايم، و دلمشغولىام را به فروتنى، و شكّم را به يقين، و مشغول بودنم را به آسودگى، و نگاه كردنم را به خشوع و خضوع مبدّل گردان.
زيرا من تنها براى تو نماز گزاردم، و فقط تو را خواندم، و روى [و اسماء و صفات و خشنودى] تو را اراده نمودم، و به سوى تو متوجّه شدم، و به تو ايمان آورده و بر تو توكّل كردم، و آنچه را كه در نزد توست درخواست نمودم، پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست و براى من در نماز و دعايم رحمت و بركتى قرار ده كه بديها و گناهانم را به آن پوشانده، و كارهاى نيكم را دو چندان گردانده، و درجه را بالا برده، و مقام و منزلتم را گرامى، و رويم را سپيد گردانيده، و بار گناهانم را بريزى. و آنچه را كه در نزد توست براى من، از آنچه كه پايان مىپذيرد [دنيا و ما فيها] بهتر گردان.
سپاس خداوندى را كه توفيق اداى يك نماز را به من داد [همان نماز كه در باره آن فرموده است:] «براستى كه نماز، واجبى با وقت معيّن براى مؤمنان است.» اى مهربانترين