پاداش مده، و روى [و اسماء و صفات‌] با كرامتت را از من برمگردان. خداوندا، در حالى كه تو را مى‌خوانم محرومم مگردان، و در حالى كه به تو اميدوارم دست خالى بر مگردان، و هيچ گاه به اندازه چشم بر هم زدنى نه به خود و نه به هيچ كس از مخلوقاتت واگذارم مكن، تا مرا محروم گردانده و ديگرى را بر من مقدّم بدارد. خداوندا، براستى كه تو هر چه را بخواهى محو و يا اثبات مى‌فرمايى، و امّ الكتاب تنها در نزد توست، به حقّ آل ياسين كه برگزيدگان خلق، و ناب‌ترين مخلوقاتت مى‌باشند از تو درخواست نموده و آن بزرگواران را پيشاپيش خواسته‌ها و ميل و رغبتم به تو مقدّم مى‌دارم.

خدايا، اگر مرا در امّ الكتاب بدبخت و محروم و گرفتار به تنگى روزى مقدّر فرموده‌اى، بدبختى و محروميّتم را از آن محو، و در نزد خويش نيكبخت و پر روزى ثبت بفرما، خدايا، به هر خيرى كه به سويم فرو فرستاده‌اى نيازمندم، و از تو هراسناكم، و به تو پناه آورده‌ام، و حقير و بيچاره و درمانده هستم، همان گونه كه امر فرموده‌اى مى‌خوانمت، پس چنان كه وعده فرمودى، كه تو هيچ گاه خلف وعده نمى‌نمايى، دعاى مرا اجابت فرما. اى خدايى كه فرمودى: «مرا بخوانيد، تا دعاى شما را اجابت نمايم.» چه خوب اجابت‌كننده‌اى هستى تو، اى سرور من، و چه خوب پروردگارى و چه نيكو مولى و سرپرستى، و چه بد بنده‌اى هستم من، و اين است ايستادن بنده پناه آورده به تو از آتش جهنّم، اى گشاينده ناراحتى، و اى برطرف كننده غم و اندوه، اى اجابت‌كننده دعاى درماندگان، اى رحمان و رحيم در دنيا و آخرت، مرا به چنان رحمتى مورد مهر و رحمت خويش قرار ده كه به آن از [آرزو كردن و نيّت‌] رحمت غير خود بى‌نيازم گردانى، و به رحمتت مرا در ميان بندگان شايسته‌ات داخل فرما، ستايش خداوند را كه توفيق داد يك نماز از نمازهايى را كه بر مؤمنين نوشته و واجب نموده بود، ادا كنم. [به رحمتت سوگند، اى مهربانترين مهربانها].

دعاى حضرت مهدى ٧ در تعقيب نمازهاى واجب‌

٢٥- از جمله تعقيبات مهمّ، دعاى است كه به روايت صحيح از مولايمان حضرت مهدى ٧ در تعقيب نمازهاى واجب وارد شده است.

ابو نعيم محمّد بن احمد انصارى مى‌گويد: من و گروهى به تعداد سى نفر مرد-