ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٢٩٥ - قرائت سوره قل هو الله أحد و دعاى امير المؤمنين

توصيف پروردگار- تبارك و تعالى- يعنى سوره‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را بخواند و دستهايش را گشوده و بگويد:

«اللّهمّ، إنّى أسألك باسمك المكنون المخزون الطّاهر المطهّر [يا: الطّهر] المبارك، و [أسألك‌] باسمك العظيم و سلطانك القديم، يا واهب العطايا، يا مطلق الأسارى، يا فكّاك الرّقاب من النّار، أسألك أن تصلّى على محمّد و آل محمّد، و أن تعتق رقبتى من النّار، و أخرجنى من الدّنيا سالما، و أدخلنى الجنّة آمنا، و اجعل يومى أوّله فلاحا، و أوسطه نجاحا، و آخره صلاحا، إنّك أنت علّام الغيوب.»

- خداوندا، بدرستى كه از تو به اسم پوشيده مخزون پاكيزه پاك خجسته‌ات در خواست مى‌نمايم، و به اسم بزرگ و فرمانروايى ديرينه و بى‌آغازت تقاضا مى‌نمايم، اى بخشنده عطايا، اى رهاكننده اسيران، اى آزادكننده بندگان از آتش جهنّم، از تو مسألت دارم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى، و مرا از آتش جهنّم آزاد نمايى، و سالم و بى‌گزند از دنيا خارج نموده، و ايمن و آسوده در بهشت داخلم فرما، و آغاز اين روزم را رستگارى، و ميانه‌اش را كاميابى، و پايانش را صلاح و درستى قرار ده، براستى كه تويى بسيار آگاه بر نهانها.

سپس امير المؤمنين ٧ فرمود: «اين دعا از دعاهاى مستجابى است كه رسول خدا ٦ به من آموخت، و دستور داد كه آن را به امام حسن و حسين عليهما السّلام آموزش بدهم.» ناگفته نماند كه روايت ديگرى در باره اين دعا به عنوان «ذكر دعاى مصون و محفوظى كه رسول خدا ٦ به امير المؤمنين ٧، و امير المؤمنين به امام حسن و حسين عليها السّلام آموخت». آمده است كه امير المؤمنين ٧ فرمود: «هر كس دوست دارد در حالتى از دنيا برود، در حالتى كه از گناهان خالص و رها گردد، چنان كه طلا خالص و ناب گردد و هيچ چيز با آن مشوب و مخلوط نباشد، و هيچ كس از او مظلمه‌اى نخواهد، در تعقيب نمازهاى پنجگانه، دوازده بار توصيف پروردگار عزّ و جلّ يعنى سوره‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را بخواند، سپس دستهايش را گشوده و بگويد: ...» (و دعايى كه يادآور شديم ذكر شده است.)