ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٢٧٨ - نماز، فرو نشاننده آتشهاى وجودى انسان

فرمود: «آتش گناهان را پيوسته روشن مى‌كنيد تا اينكه نماز صبح را مى‌خوانيد و آن، آتش گناهانتان را مى‌شويد، سپس همچنان آتش روشن مى‌كنيد تا اينكه نماز ظهر را مى‌خوانيد و آن، آتش گناهانتان را مى‌شويد، سپس همچنان آتش گناهانتان را روشن مى‌كنيد تا اينكه نماز عصر را مى‌خوانيد و آن، آتش گناهانتان را مى‌شويد، سپس پيوسته آتش گناهانتان را روشن مى‌كنيد تا اينكه نماز مغرب را مى‌خوانيد و آن، آتش گناهانتان را مى‌شويد، سپس همچنان آتش گناهانتان را روشن مى‌كنيد تا اينكه نماز عشا را مى‌خوانيد و آن، آتش گناهانتان را مى‌شويد، سپس مى‌خوابيد و تا هنگام بيدار شدن براى شما گناه نوشته نمى‌شود.» بنا بر اين، اين مطلب از طريق فريقين (شيعه و سنّى) روايت شده، پس كسى كه طالب سعادت و چشم روشنى است چگونه آن را كوچك و خوار مى‌شمارد؟

همچنين از عبد اللَّه بن مسعود روايت شده كه رسول خدا ٦ فرمود: «هنگام فرا رسيدن وقت هر نماز شنيدم كه مناديى مى‌گويد: اى فرزندان آدم، بپا خيزيد و آتشهايى را كه عليه نفس خود روشن نموده‌ايد خاموش كنيد، پس ايشان برمى‌خيزند و طهارت مى‌گيرند و خطاها و گناهانشان مى‌ريزد، و نماز مى‌خوانند و گناهان ما بين دو نماز آنها آمرزيده مى‌شود، سپس آتش گناهانشان را ما بين دو نماز روشن مى‌كنند، پس هنگامى كه وقت نماز نخست فرا مى‌رسد، ندا مى‌كند: اى فرزندان آدم، بپا خيزيد و آتشهايى را كه عليه خود روشن نموده‌ايد خاموش كنيد، پس برمى‌خيزند و طهارت مى‌كنند و نماز مى‌خوانند و گناهان ما بين دو نمازشان آمرزيده مى‌شود، پس هنگامى كه وقت نماز مغرب فرا مى‌رسد، مانند آن را مى‌گويد، و هنگامى كه وقت نماز عشا فرا مى‌رسد نيز مانند آن را مى‌گويد، پس از خواب بيدار مى‌شوند در حالى كه گناهانشان آمرزيده شده است.» سپس رسول خدا ٦ فرمود: «پس شبانگاهان گروهى در خير، و گروهى در شرّ بسر مى‌برند.»