ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٢٦٤ - روايت منقول از امير المؤمنين

آسمانها و زمين هستند گواه مى‌گيرم كه حضرت محمّد ٦ سرور اوّلين و آخرين مى‌باشد.

و مؤذّن دربار دوّم كه مى‌گويد

«أشهد أنّ محمّدا رسول اللَّه»

در واقع مى‌گويد:

گواهى مى‌دهم كه هيچ كس جز به خداوند يگانه قهّار كه از همه بندگان و خلايق بى‌نياز است، به كس ديگر نياز ندارد، و مسلّما او حضرت محمّد ٦ را به عنوان بشارت دهنده مؤمنان و بيم دهنده كافران و گناهكاران، به عنوان دعوت‌كننده همگان به سوى خود، و چراغ روشن براى هدايت مردم، به اذن خود به سوى آنان فرستاد، پس هر كس پيامبرى او را انكار نمود و نپذيرفت و به او ايمان نياورد، خداوند- عزّ و جلّ- او را وارد آتش جهنّم مى‌كند، در حالى كه جاودانه و پيوسته در آنجا بوده و هيچ گاه از آنجا به جاى ديگر منتقل نخواهد شد [يا: هرگز از آن جدا نخواهد شد].

معناى‌

«حىّ على الصّلاة»

يعنى اينكه: بياييد به سوى بهترين اعمالتان و آنچه كه پروردگار، شما را به سوى آن فرا خوانده، و بشتابيد به سوى آمرزش پروردگارتان، و خاموش نمودن آتشى كه به واسطه گناهانتان افروخته‌ايد، و آزاد نمودن خود از گرو گناهانتان، تا خداوند بديهايتان را پوشانده، و گناهانتان را آمرزيده، و بديهايتان را به نيكى‌ها مبدّل نمايد، كه او فرمانرواى با كرامت و بزرگوار و صاحب بخشش بزرگ است، و به ما جماعت مسلمانان اجازه داده كه در خدمت و بندگى و در محضرش وارد شويم.

معناى‌

«حىّ على الصّلاة»

در بار دوّم يعنى اينكه: بپا خيزيد به سوى مناجات با پروردگار و عرضه نمودن خواسته‌هايتان بر او، و با كلام او به او توسّل جوييد، و آن را واسطه بين خود و او قرار دهيد، و بسيار به ياد او، به قنوت و ركوع و سجود و خشوع و خضوع او بپردازيد، و حوايج خويش را به درگاه او ببريد، كه خود اجازه اينها را به ما داده است.

معناى‌

«حىّ على الفلاح»

اين است كه در واقع مؤذّن مى‌گويد: رو آوريد به سوى‌