ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٢٥ - سيد بن طاوس از ديدگاه بزرگان

خواستند كه منصب افتاء و قضاوت شرعى را عهده‌دار شود.»[١] ٩- تسترى در كتاب «مقابس از او چنين تعبير مى‌كند:» «سيّد سند بزرگوار و مورد اعتماد، عالم عابد زاهد، طيّب و طاهر، مالك ازمّه مناقب و مفاخر، صاحب دعاها و مقامات و مكاشفات و كرامات، مظهر فيض سنّى و لطف خفىّ و جلىّ حضرت حقّ ...»[٢] ١٠- ماحوزى در كتاب «بلغه» در باره وى مى‌نويسد: «صاحب كرامات و مقامات، كه در ميان اصحاب ما اماميّة كسى عابدتر و پرهيزگارتر از او وجود ندارد.»[٣] ١١- شيخ عبّاس قمى در باره او مى‌نگارد: «رضي الدّين ابى القاسم، علىّ بن موسى بن جعفر بن طاوس حسنى حسينى، سيّد اجلّ و اورع و ازهد، مقتداى عارفان ... وى رحمه اللَّه مجمع كمالات ساميه حتّى شعر، ادب و انشاء بوده است، و اين تفضّلى است كه خداوند به هر كس كه بخواهد عنايت مى‌فرمايد.»[٤] ١٢- هم او چنين تعبير مى‌كند: «سيّد رضي الدين ابو القاسم، اجلّ و اورع و ازهد و اسعد، مقتداى عارفان و مصباح متهجّدان، صاحب كرامات باهره، و مناقب فاخره، طاوس آل طاوس، سيّد بن طاوس- قدّس سرّه و رفع في الملأ الأعلى ذكره- ...»[٥] اينك گوش جان مى‌سپاريم به سخنان گوهرشناسان بزرگ معاصر، و اظهارات ايشان را در باره سيّد اهل مراقبه پى مى‌گيريم:

[١] أعيان الشيعة، ج ٨، ص ٣٦٠.

[٢] مقابس الأنوار، ص ١٢.

[٣] منتهى المقال، ص ٣٥٧.

[٤] الكنى و الألقاب، ج ١، ص ٣٢٧.

[٥] الكنى و الألقاب، ج ١، ص ٣٢٧.