«قد امتثلت مرسومك اللّهمّ، فيما اعتمدت عليه، مجتهدا بك في الإخلاص فيما هديتنى إليه.»[١]- بار خدايا، در نگارش نوشتارى كه به تو منتسب است، امر تو را در آنچه در نظرم بود و بدان اعتماد داشتم، با كوشش در اخلاص‌ورزى در آنچه كه خود مرا بدان راهنمايى كردى، امتثال نمودم.

١٦- آيت حقّ، عالم ربّانى، عارف نامى، نادره روزگار، مربّى نفوس مستعدّه، حضرت سيّد على آقاى قاضى- رضوان اللَّه تعالى عليه- در باره آن بزرگوار و سيّد بحر العلوم و ابن فهد حلّى صاحب كتاب عدّة الدّاعى- رضوان اللَّه عليهم اجمعين- فرموده است: «سه شخصيّت بزرگوار نامبرده از ميان متأخّرين، تمكّن در توحيد داشته‌اند.»[٢] و اين مقامى بس عظيم است كه افراد نادرى از امّت محمّدى ٦، بدان دست يافته‌اند. وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ‌.[٣] ١٧- مجدّد قرن، فريادگر اسلام ناب محمّدى ٦، حضرت امام خمينى قدّس سرّه در باره وى مى‌نگارد: «از علماى بزرگ معرفت و اخلاق، آنها را كه پيش همه علما مسلّمند، پيروى كن. مثل جناب عارف باللَّه و مجاهد في سبيل اللَّه، مولانا سيّد بن‌

[١] المراقبات، ص ٢٨٨.

[٢] اين فرمايش آقاى قاضى قدّس سرّه را مترجم به نقل از استادى برجسته و آيتى عظيم كه از شاگردان گمنام علّامه طباطبائى و حقّ حيات معنوى بر مترجم دارد، آورده است؛ ولى به جهت عدم رضايت ايشان از ذكر نام گرامى‌اش معذوريم. ايشان اين سخن را با واسطه علّامه طباطبائى، از آقاى قاضى- قدّس سرّهما- نقل مى‌فرمود. و اين نقل به جهت اتقان عبارت و تناسب آن با مقام سه بزرگوار نامبرده و نقل از آقاى قاضى قدّس سرّه، از نقل ذيل دقيقتر مى‌نمايد.

استاد بزرگوار، آيت اللَّه حسن حسن‌زاده آملى در كتاب« در آسمان معرفت»، ص ٣٢١ در اين باره چنين نگاشته است: مرحوم استاد ما علّامه حاج سيّد محمّد حسين طباطبائى، مرحوم سيّد بحر العلوم، و ابن فهد صاحب عدّة الداعى، و سيّد بن طاوس صاحب اقبال را از كمّل مى‌دانست و مى‌فرمود: اينها كامل بوده‌اند.

[٣] مطفّفين: ٢٦.