و گواهى مى‌دهم كه آسمانها و زمينها و آنچه در بين آنهاست نشانه‌هايى هستند كه بر تو راهنمايند، حجّت و دليل را از جانب تو ادا نموده و به ربوبيّت تو گواهى مى‌دهند، و داغ و نشانه برهان قدرت و نشانه‌هاى تدبير و كاردانى‌ات را با خود دارند، و لذا به گونه‌اى معرفت و شناختت را به دلهاى مؤمنان رسانيده‌اند كه آنان را از تنهايى و وحشت انديشه و وسوسه دلها رهانيده و مونس آنان گرديده‌اند، بنا بر اين، آنها [يعنى آسمانها و زمينها و آنچه در بين آنهاست‌] با اعتراف خويش شهادت مى‌دهند كه تو پيش از «پيش» بوده‌اى بدون اينكه «پيشى» براى تو فرض شود، و بعد از «بعد» خواهى بود بى‌آنكه «بعد بودن» براى تو فرض شود، تمام غايتها در نزد تو به پايان و فرجام گراييده است.

پس پاك و منزّهى تو كه شريكى براى تو نيست، پاك و منزّهى تو كه وزيرى براى تو نيست، پاك و منزّهى تو كه همتايى براى تو نيست، پاك و منزّهى تو كه ضدّى براى تو نيست، پاك و منزّهى تو كه مشابهى براى تو نيست، پاك و منزّهى تو كه هيچ گاه چرت و خواب تو را نمى‌گيرد، پاك و منزّهى تو كه زمانها تو را تغيير نمى‌دهند، پاك و منزّهى تو كه حالات تو را دگرگون نمى‌سازند، پاك و منزّهى تو كه هيچ چيز نمى‌تواند تو را ناتوان سازد، پاك و منزّهى تو، براستى كه من از ستمكاران بودم، اگر مرا نيامرزى و رحم نيارى، از زيانكاران خواهم بود.

خداوندا، بر حضرت محمّد درود فرست، هم او كه بنده و فرستاده و پيامبر و برگزيده و دوست و ويژه درگاه و امين وحى، و گنجينه دار دانش تو بود، و به اذن تو مردم را به سوى تو رهنمون گرديد، و به دستور تو وحيت را كاملا آشكار، و حجّتت را در ميان بندگانت بر پا نمود، و به سوى تو فرا خواند، و همراه با تو دوستانت را دوست، و دشمنانت را دشمن گرفت، و راههاى شوسه رشد و هدايت به سوى تو را پيمود، و راه روشن و حقّ را به سوى تو طىّ نمود.

خداوندا، برترين و گرامى‌ترين و با شرافت‌ترين و بزرگترين و خوشترين و كاملترين و شاملترين و پاكيزه‌ترين و بالنده‌ترين و كاملترين، و بيشترين درودهايى را كه بر پيامبرى از پيامبران و فرشتگان و فرستادگان و بندگان شايسته‌ات فرستاده‌اى، بر او بفرست، براستى كه تو ستوده و بلند پايه‌اى.

خداوندا، نماز مرا به واسطه آنان بپذير، و گناهانم را بيامرز، و سعى و كوششم را